Мемлекеттік тіл - рухани байлық

Мемлекеттік тіл – рухани байлық

Белгілі жазушы, қоғам қайраткері Мұхтар Әуезов: «Ұлттың тілі – сол ұлттың жаны, жан-дүниесі. Ол жүректі соқтыртып тұрған қан тамыры сияқты. Егер де қан тамыры жабылып қалса, жүрек те соғуын тоқтатпай ма?» - деп өз ойын дәл жеткізген.

Тіл – қай ұлттың болмасын тарихы мен тағдыры. Тіл – әрбір ұлттың тәлімі мен тәрбиесінің негізі. Тіл – қатынас құралы болуымен қатар, халықтың жаны. Тілі құрыса, халықы да жер бетінен жоғалатынын дәлелдеген болатын... Қалай, қай жағынан дәлелдесек те, тілсіз халықтың, елдің өмір сүруі мүмкін еместігіне көз жеткізесің.

Ұлтаралық бірлік – отандастарымыздың басты байлығы. Мемлекеттік тілді меңгеру елдің бірлігін білдіреді.

Қазақстан Республикасы Конституциясының 7-бабында «Қазақстан Республикасының мемлекеттік тілі – қазақ тілі» деп нақты көрсетілген. Қазақ тілі тек қазақ халқының ғана тілі емес, мемлекеттік тіл – ортақ тіліміз деп нақты айқындап тұр. Демек, Қазақстанда мекендеген, оны өз Отанындай қабылдайтын, өзін Қазақстанның патриотымын деп есептейтін әрбір қазақ азаматының тілі. Тіл мен қарым-қатынас біріккенде ғана сыйластық, достық, адамгершірілік пайда болып, «тіл мәртебесі – ел мерейі» деп мақтанышпен айта аламыз.

Мемлекеттік тіліміздің тағдыры – мәдениетіміздің дамуы еліміздің өркендеп өсуімен бірге, әдебиетімізге, салт-дәстүрімізге, тіліміздің шұдарланбауына тығыз байланысты. Олай болса, мемлекеттік тілді білу, оған құрметпен қарап, оны күнделікті өмірде қолдану тұрмыс-салтымыздың, мінез-құлқымыздың бөлінбес бөлігі болып есептелуі қажет. Сонда ғана барлық күш-жігерімізді, достығымызды нығайту, міндетті түрде, тіліміздің шарықтап өсуіне септігін тигізеді.

«Білімділіктің ең басты шарты туған тілінде сөйлеу мен оны сыйлаудан басталады» депті ұлы ойшыл Регель. Егер өз тілімізде еркін сөйлеп,қадірлей алатын болсақ, өзге ұлттың да сыйлайтынына жол ашасың. Әрине, әрбір тілдің бастамасы, ұлттың қолында екенін жадымызда сақтау керек.

Бүгінгі таңда біздің азаматтық парызымыз – тіл заңындағы талаптарды жүйелі түрде жүзеге асыру. Мемлекеттік тіл ретінде қазақ тіліне деген қамқорлықты нығайта түсу. Ұлттың болашағы, елдіктің ертеңі, ұрпақтың келешегін ойлау – әрбір саналы азаматтың басты міндеті. Егер байқаған болсаңыздар, Егемендігімізді алғаннан кейін де елімізде қазақ тілінің қолдану аясын кеңейтуге, мемлекеттік тілді дамыта түсуге ешқандай кедергі болған жоқ. Көптеген жоспарлар, іс-шаралар жүзеге асып жатты. Тек кез келген тілді меңгеру мәселесіндегі басты шарт – адамның өзінің ішкі ой-ниеті мен қажеттілігі екендігін ұғыну қажет болды.

Қазақ тілі – өте бай тіл. Ол шаруашылықтың бар саласын өркендете түсуге себепші күш, халқымыздың мәдени дәрежесін көтере беруші пәрменді құрал, жұртшылықты жаппай отаншылдық рухта тәрбиелеудің құралы, қуатты қаруы.

Ана тілі – ар өлшемі. Олай болса, тілді шұбарлау – арды шұбарлау, көңіл тұнығын лайлау болып көрінеді. Отандас азаматтардың ұлт мәдениетінің гүлденуі мен адамдардың тарихи қалыптасқан тұрақты қауымдастығын жалғастыру мақсатында Мемлекеттік тілдің дамуына, бар күшін салып, қызмет етуі керек.

Мемлекеттік тіл – ел бірлігінің кепілі. Мемлекетік тіл – рухани байлығымыздың кепілі. Тарих, әдебиет, салт-дәстүр мәдениетінен бастау алған тіл – руханилықтың қазынасы.

Мемлекеттік тілдің абыройын асқақтату – әрбір қазақстандықтың абзал борышы деп саналуы қажет.

Хизирова Маржанкул Хожабеккызы – қазақ тілі мен әдебиет пәнінің мұғалімі.

Қарағанды білім басқармасының Приозерск қаласы білім бөлімінің «1жалпы білім беретін мектебі» коммуналдық мемлекттік мекемесі.