«Өнерімді еліме
арнаймын» кездесу
кеші
Кештің
мақсаты:
Студенттерді Шардаралық ақын Әлібек Шегебай
шығармашылығымен таныстырып, кіші буын жастарға патриоттық рух
беріп, адамгершілік қасиеттерге
баулу.
Ақын өлеңдері арқылы халқына,
тілге, отанға деген сүйіспеншілік сезімдерін
ояту.
Өткізілетін
орны: Колледж акт
залы
Көрнекі
құралдар: видеобейне,
ақын портреті, слайдтар, кітап көрмесі, ақын туралы жазылған
пікірлер, техникалық құрал - жабдықтар, аудио
аппаратура.
Шақырылған
қонақтар: Ақын Әлібек Шегебай, жазушы Серікбай Байқонов,
студенттер, коледжәкімшілігі, оқытушылар.
І-жүргізуші:
Қайырлы кеш өнер сүйер
қауым!
Қайран өнер бір біткен
қанымызға
Одан көңіл қалайша дарын
үзген
Қош келдіңіз бүгінгі
кездесуге!
Тербетейік жүректерді
әнімізбен.
Өнер жолы қиын жол
иреңдеген,
Жөнін тауып жете алмас
үйренбеген.
Үйрендағы өнерді жирен
дейді,
Үйрене алмай, абзалы
жиренбегін.
ІІ-
жүргізуші:
Облысымыздың мақтанышына
айналған талантты өнерпаз, ақын, ҚР Жастар одағы сыйлығы лауреаты,
Жазушылар одағының Түркістан облыстық филиалының директоры - Әлібек
Шегебай ағамызға арналған «Өнерімді еліме
арнаймын» атты сыр сұхбатымызға қош
келдіңіздер!
Алдымен қонағымызға қош
келдіңіз айтып, ыстық лебізін білдіру үшін сөз кезегін колледжіміз
директоры Нұрекенова Нүргүл Жақсылыққызына сөз
береміз.
І-жүргізуші:
Өнер иесінің шығармашылық
еңбегімен таныстыру үшін сөз кезегін Исабек Сымбатқа
береміз.
/Экраннан Әлібек
Шегебайақынымызға арналған видеоролик
көрсетіледі/
Әлібек Шегебай 1974 жылы 11
наурызда дүниеге келген. Әл Фараби атындағы Қазақ Ұлттық
университетінің "Журналистика" факультетінің түлегі. 1997 жылы М.
Әуезовтың 100 жылдығына орай ҚазҰУ-да өткен республикалық студент
жастардың жыр мүшайрасында бас жүлдені жеңіп алады. Содан бері де
бірнеше жыр бәйгелерінде жүлделі орындарды иемденді. 1998 жылы
Республикалық «Жалын» журналында жарық көрген өлеңдер топтамасына
Т. Айбергенов атындағы сыйлық берілді. 2002 жылғы Астана қаласында
өткен Халықаралық «Шабыт» фестивалінің лауреаты. Шығармашылықтағы
жетістіктері үшін 2004 жылы Қазақстан Жастар одағы «Серпер»
сыйлығының лауреаты атанды. 2016 жылғы Халықаралық «Ататүрік»
медалінің иегері. 2001 жылдан Қазақстан Жазушылар одағының мүшесі.
Бірнеше жыр жинақтарына өлеңдері енген. «Алакеуім», «Әйнекке түскен
Ай сәуле», «Ақ қауырсын», «Ақ жауын» атты өлең кітаптарының
авторы.
Бұған дейін "Қазақ әдебиеті"
газетінде жауапты хатшы қызметін
атқарды.
ІІ-жүргізуші:
Жарық дүл-дүл жұлдызы боп
Оңтүстіктің,
Ән-жырымен тербетті туған
жерін.
Өнерде қатар шапқан
дарабозы
Танытты өлең, сөздің
майталманын.
Әрі ақын, әрі ұстаз дара
ағам,
Жасынан дес бермеген
бала-дарын.
Шалқыған, шабыттанған теңіздей
боп,
Отырсыз алдымызда ақын
ағам!
«Асыл туған адамның, алтын
жетпес нарқы бар»- деп бабаларымыз айтқандай,
бүгінгі күні өлкемізге ғана емес, жалпы Қазақстанға танымал ақын
ағамыздың «Алакеуім», «Әйнекке түскен Ай сәуле», «Ақ қауырсын», «Ақ
жауын» атты өлең кітаптарының авторы екенін Сымбат айтып өтті.
Шығармашылығына терең үңілсек, өлеңдерінде туған жеріне деген
сағыныш сезімі әсіресе ауылдың иісі аңқып тұрғанын байқаймыз.
Ендеше, көп сөзді қоя тұрайық-та колледжіміздің белсенді
студенттері әрі ақынымыздың сүйікті оқырмандарын сахна төріне
шақырайық.
/ҒмҚС 9-19/г тобы – Тортай
Әділет, НМК 9-19/г тобы – Жамалова Дияна, Ахматкулов Бабур,
Пернеханқызы Фатима, Жақсыбекова Әсем, АТҚ-9-19/г тобы – Жеңіс
Диас, Балтабай Бақберген/
Оралу
Азынап астыменен тұнық
көктің,
Бұлттарын бесін ауа қуып
жеттім.
Бұл менің ауылым
ғой,
Ауылымнан,
Мен неге
соңғыкездесуыпкеттім?!
Сағынышсырқатынатөзімкүйреп,
Жетуші ем
көңілімдікөзімсүйреп.
Бойынанүлкенжолдыңбұрылғанда
Бойымдыкететінбірсезімбилеп!
Қайдасол
Сұлусезім,
Сәнсағыныш?!
(Жаңа там,
жиылмағанжан-жағықыш.)
Ол неге
қарсыалмайдыжылдағыдай,
Ой,
әлгі...
Қалай
еді...
Әнсалғышқұс?!
Пейіліосынаукеңпаңдаладай,
Атамның...
Келем
тұсынаңғараалмай.
Томпайыпанаужердеәкемжатыр...
Қимайтынештеңе де
қалмағандай!
Аздыкүнсағыныштысерікқылдым,
Кеткендейкөңілімненеріпбірмұң.
Жүдеген,
жүзісынықбұлауылға
Мен неге
тағыайналыпкеліптұрмын?
Қойбағып, күндерөттіәнсалған
да,
Қолсоздымсолсәттердеқаншаарманға.
...Мен неге
келгенімдіұққандаймын,
Алдымнанаяулы Анам
қарсыалғанда!
«Ассалаумағалейкүм,
адыраспан,
Сенібізгежіберді
Омар-Оспан».
Осылайдепбұлқазақ,
Сәлемберіп,
Өсімдіктіңөзіменамандасқан.
Қозғайалмасешқандайдауылдемі,
Қауашағы – секілді ару
меңі.
Тарихыменқазақтыңтағдырыбір
Адыраспан –
даламныңдәрумені.
Жататұғынтамырытымтереңде,
«Улышөп»
бопкөрінербілмегенге.
Айығадыадамдар сан
дертінен
Адыраспансертіменемдегенде.
Даласы бар
талдырарқұсқанатын,
Болғанемесбұл елде
қысқатаным.
Қайысмінезқазақтыңтабиғатын
Адыраспаншөбінеұқсатамын.
Құпиякөпадамзатәліашпаған,
Менің бабам
ешкімменталаспаған.
Жазатайымжабысқанжамандықты
Адыраспантүтетіпаластаған.
Бәрі-бәріөзгерді,
басқабүгін,
Қамынойлапқауымжүр бас
қамының.
Айқайсалыпайтуғаақиқатты
Неге
меніңшықпайдыасқақүнім?!
Аярлықтыңтұмшалапкөктұманы,
Адалдықтыңбұлкүндекеттімәні.
Азғындығыасқынғандүниеге
Адыраспантүтеткімкептұрады!
Тереңойментербетіпқаламымды,
Жылуынабөлейтінжанарымды.
Сыны кетпейәлі де сақтаулытұр
Меніңжатқанбесігім бала
күнгі.
Сақтаулытұрәлі де
ақбесігім,
Бақытынабөлегенбақбесігім.
Сол бесіктесанамасіңіргенмін
«Ана»
дегенәлемніңтәттіесімін.
Осы
бесікбөлегенмахаббатқа,
Осы бесікбөлегеншапағатқа.
Дүниеніңқаншамажылылығы
Жетпейдіекенсендегішарапатқа.
Көрінгенменыстықбопмағанқатты,
Көнергеніжанымажаманбатты.
Сәбикезде мен жатқансолбесікке
Бауырларым,
Сонансоң балам жатты.
Тектілігісолболар,
Басқалардан
Тәрбиесітереңненбастауалған.
Өткерсе де басынанқандайкүнді,
Атамқазақбесігінтастамаған.
Дегдарлығықазақтыңдаласындай,
Доғалдығытұлпардыңтағасындай.
Байқағанғабұлөмір,
Бар болғаны –
Шүмек пенен
түбектіңарасындай!
Дүниетүгелбалқитын,
Шұғылашашыптаңынан.
Сағынышисіаңқитын
Анамныңтабананынан.
Шаттық та жиіқонатын
–
Сөнбейдімәңгісанадан.
Кереметдәмдіболатын
Анашымжапқантабанан.
Тағдырыұқсас осы
елмен,
Түтінненбұлттартарайтын.
Тезектіңшоғынкөсеумен
Табағасәндепқалайтын.
Олкездемүлдебөлекек,
Олкездемұң да –
бүтінмұң.
Иісіқандайкеремет
Тезектеншыққантүтіннің.
Көктемікөркем,
жазыбақ,
Сағынамсолбіртаңнұрын.
Тезектенқалғанажырап
Табанан –
меніңтағдырым.
Көктемгікүндейжаңбырсыз
Мұңаямкейдеазырақ.
Біз де
бірбейбақтағдырмыз
Ауылданқалғанажырап!
Таңсықемесауылдағықауымға,
Мейлі, қарма, нөсерлеткенжауын ба?
Ойнапжүргенбалалардышақырып
Жетішелпектарататынауылда.
Десек-тағыеркетотай,
еркінбіз,
Бұзғанжоқпызбабалардыңсертінбіз.
«Ниетіңізқабылболсын» дей салып,
Тәттінандыталасакепжейтінбіз.
Бұлсенім де
жатқаныменсыналып,
Айта аладыақ-қарасынкіманық?
Бейсенбініңберекелітаңында
Жататұғынүйдениісшығарып.
Ағытылсааңыздардыңтиегі
–
«Қылғандұғақұрбандарғатиеді».
Жетіатасынжаттапөскенжұртүшін
Жеті саны – қасиетті, киелі.
Жар
болсындепжалғызғанаЖаратқан,
Дұғақылыптаңдарынаәратқан,
Дүниеденқайтқанжанғабағыштап
Құраноқып,
жетішелпектаратқан.
Бар болғаныбізқалалық
«елшіміз»,
Бөлінгенжоқауылдан да еншіміз.
...Ауладағыбалалардышақырып
Жетішелпектаратыпжүркөршіміз!
Діңгегің де, тіліңмененділің
де,
Барлығы да
ораладытүбінде.
Құндылықтыңқұнары бар
өйткені
Қазағымныңдәстүрі мен
дінінде.
Кейдебізгесекілденіпбәріаңыз,
Қабылдауғақорқатындайсанамыз.
Таңбаланғантаныммененсенімнен
Тымалыстапкеткенсындыарамыз.
БасымызғаорнағаншаАзаттық,
(Құдайсызғақұлшылық та
жасаптық).
Құрғақшылықтастағандақұрығын
Құрбаншалып,
бередіекенТасаттық.
ЖИ көмекші
Жүктеу
Бұл курс Қазақстан Республикасы Оқу-ағарту министрлігімен келісілген
