Әлеуметтік тәрбие – қоғамның әлеуметтік-экономикалық, саяси және мәдени жағдайымен, сондай-ақ оның әлеуметтік-мәдени ерекшеліктерімен тығыз байланысты нақты тарихи құбылыс. Қоғамның жаңаруы жағдайындағы әлеуметтік тәрбиенің нәтижелері мен тиімділігі адамның мәдени құндылықтарды, әлеуметтік тәжірибені игеру мен көбеюін қамтамасыз етумен ғана емес, сонымен қатар қоғам мүшелерінің саналы іс-әрекетке және тәуелсіз шығармашылық қызметке дайындығымен анықталады, бұл оларға алдыңғы ұрпақтардың тәжірибесінде теңдесі жоқ міндеттерді қоюға және шешуге мүмкіндік береді.

Қазіргі заманның өзекті мәселелерінің бірі халықтардың мәдени - тарихи мұрасын, оның ішінде өскелең ұрпақты тәрбиелеудің озық бай дәстүрлері мен тәжірибесі бар этникалық педагогиканы жаңғырту болып табылады.