Медиа этика түсінігі

Ақпарат-бұл тұтынушы бар білім. Ал ақпаратты тұтынушымен қарым-қатынас журналистің өндірістік байланыстарының ішіндегі ең маңыздысы болып табылады. Көптеген елдерде қабылданған кодекстер журналистен ол туралы нақты факт пен пікірді, оның пікірін үзілді-кесілді бөлісуді талап етеді. Бұл талапты кәсіби мораль жазушыларды ақпараттық қызметтің құжаттық негіздерімен мұқият жұмыс істеуге міндеттейді, ал субтексте оқырманның баспасөз хабарлаған өмірлік шындықты түсінбестен, өз бетінше қабілетіне деген сенімділікті тұжырымд

Медиа саласындағы этика, журналисттік бейтараптылық адагершіліктің ерекше бөлігі. Бүгінде мемлекетімізде әртүрлі арналардың бар екендігі мәлім, соның ішінде мемлекетіміздегі жалғыз ұлттық арна ол -  Қазақстар арнасы. Сол ұлттық, ақылы, мемлекеттік арналарымызда, баспасөз, радио саласында, былай  айтқанда медиа саласында, өзіндік бір үлкен қағидасы мен заңнамасы, жүріп, тұратындығын айтып өтуіміз керек. Журналисттердің, әрбір редакцияның өзіндік жазудағы, бір демі бар.

Заң құқықтың жалғыз көзі емес, бірақ ол ең маңызды дереккөз болып табылады. Атап айтқанда, мемлекеттік өкілеттіктерді қалай пайдалану және құқықтарды қалай пайдалану туралы мәселелер жарлықтарды реттеудің басым бағыттарының бірі болып табылады. Осы маңыздылыққа сүйене отырып, ұлт өкілдерінің Ұлт атынан заңдар қабылдау принципі қабылданды. Ұлт өкілдері құрған Парламент үш негізгі мемлекеттік өкілеттіктердің бірі болып табылатын заң шығарушы билікті пайдаланатын конституциялық орган болып табылады. Монарх емес, халық өкілдерінен тұратын парламенттердің заңдарды қабылдауы парламентаризм мен өкілді демократияның, сондай-ақ конституционализмнің дамуына және биліктің бөліну принципін орнатуға әсер ететіні анық. Бір қызығы, осы маңыздылыққа қарамастан, заң шығару процесіне қатысты принциптер мен заңдарда болуы керек сипаттамалар жазбаша ережелермен сирек байланысты болды. Әрине, Конституциялар мен рәсім ережелерінде заң шығару процесіне қатысты көптеген нормалар бар (заңдар ұсынуға уәкілетті

Алғаш рет гендерлік теңсіздік термині феминистік концепцияның негізі ретінде гендерлік концепцияның пайда болуының арқасында 1980 жылы пайда болды (Джейн Скотт). Гендерлік теңсіздікті әлеуметтік құрылымның белгілерінің бірі ретінде анықтауға болады, оған сәйкес сараланған әлеуметтік топтарда (әйелдер мен ерлер) қоғамдағы мүмкіндіктердің теңсіздігінен туындаған тұрақты айырмашылықтар бар.Қоғамның дәстүрлі моделі мінез-құлықтың әйел және ер үлгілері мүлдем қарама-қайшы екенін мойындайды, мысалы, шешуші, белсенділік, агрессивтілік, сақтық, көшбасшылық ерлердің мінез-құлқына, ал пассивтілік, тәуелді мінез-құлық, эмоционалдық және шығармашылық ойлауға тән. әйел. Бірақ 21 ғасырда жалпы қабылданған модель мүлдем басқа сипат алады. Ерлерге тән кейбір қасиеттерді әйелдер қабылдайды және керісінше.