Эссе

«Адал азаматты тәрбиелеу жолындағы педагогтің рөлі»

«Адамға ең бірінші білім емес, тәрбие берілуі керек, тәрбиесіз берілген білім – адамзаттың қас жауы» – Әл-Фарабидің бұл өсиеті бүгінгі «Адал азамат» біртұтас тәрбие бағдарламасының алтын тірегі болып табылады.

Педагогтің басты рөлі -оқушыға тек білім беру емес, оның бойына ұлттық және жалпыадамзаттық құндылықтарды сіңіру. Адал азамат - өз ісіне жауапты, ар-ожданы таза, елін сүйетін тұлға. Мұғалім осы қасиеттерді бала бойына егу үшін, ең алдымен, өзі үлгі болуы тиіс.

Менің кәсіби ұстанымымда адал азаматты қалыптастыру – сөзбен емес, әрекетпен жүзеге асатын процесс. Қазақ тілі мен әдебиеті пәні мұғалімі ретінде мен үшін әрбір шығарма – адамгершілік рухани тәрбие мектебі. Мәселен, М. Әуезовтің «Жетім» әңгімесін немесе Абайдың қара сөздерін талдағанда, біз тек көркемдік ерекшелікке үңілмейміз, «Ождан деген не?», «Адалдық неден басталады?» деген сұрақтар арқылы баланың ішкі әлеміне үңілеміз.

Сынып жетекшісі ретіндегі тәжірибемде «Адалдық сағаты» форматын жаңаша бағытқа бұрдым. Біздің сыныпта «Сөз бен іс» ережесі жұмыс істейді: егер оқушы өз қателігін мойындап, шындықты айтса, бұл жазалау емес, ерлік ретінде бағаланады. Осылайша, «Адал азамат» бағдарламасындағы «жауапкершілік» құндылығы қағаз бетінен шынайы өмірге қалыптасады.

Сабақтарымда мен оқушыларды дайын жауапқа емес, «неліктен адал болу керек? » деген сұрақ төңірегінде терең ойлануға жетелеймін.

Қорыта айтқанда, адал азамат тәрбиелеу – баршамызға ортақ жауапкершілік. Мен үшін бұл - әр баланың тағдырына жауапкершілікпен қарау. Біз білімді ұрпақ қана емес, ең алдымен, адамзатты сүйетін, Отанына адал қызмет ететін, ішкі мәдениеті биік тұлға даярлау арқылы еліміздің жарқын болашағын қалаймыз. Егер мұғалімнің сөзі ісіне сай болса, шәкірт те соған қарап бой түзейді. Адалдық - ұлттың саулығы, әрі менің ұстаздық мақсатымның ең биік шыңы.