Ана – жүректегі мәңгі жарық

Ана туралы ойлағанда, жүрегімде ерекше бір жылулық оянады. Өйткені ана – мен үшін тек өмір сыйлаған жан емес, маған мейірімнің не екенін, сабырдың қандай болатынын, өмірдің мәнін түсіндірген ең қымбат адам. Мен өмірдің әр белесіне көтерілген сайын, анамнан алған тәрбие мен ақылдың баға жетпес қазына екенін тереңірек сезінемін.

Мен үшін анам – мейірімнің мекені. Оның әрбір сөзі, әрбір ақылы, әр қадамы маған бағыт көрсетіп келеді. Кейде сөзсіз-ақ түсінісетін сәттер болады. Сол кезде ананың жүрегі – балаға қашықтығы жоқ, мыңдаған шақырымнан да сезе алатын тылсым күш екенін түсінемін. Ол әрдайым мені қолдап, сенім беріп, «бәрі жақсы болады» деп демеу болған жан.

Өмірдегі ең үлкен бақыт – анаңның бар екенін сезіну. Оның жай ғана жанымда жүруі маған күш, тыныштық және өзіме деген сенім береді. Мен қателессем – кешіретін, құласам – демейтін, қуансам – ең алғаш сол қуанышымды бөлісетін адам да – ана. Бір сөзбен айтқанда, анам – менің өмірімнің шамшырағы.

Мен ананың алдында мәңгі қарыздар екенімді білемін. Оның арманын ақтау, үмітін сөндірмеу – менің өмірдегі ең үлкен міндетім. Өйткені анам маған тек өмір беріп қана қойған жоқ, адам болудың, адал болудың, мейірімді болудың жолын көрсетті. Сол үшін анамның әрбір сөзі мен үшін өсиет, әр қадамы – үлгі.

Ана – жүректің жыры, өмірдің гүлі, мейірімнің бұлағы. Уақыт өтеді, дүние өзгереді, бірақ ананың балаға деген махаббаты ешқашан өзгермейді. Сол махаббаттың алдында бүкіл әлемнің мейірімі де әлсіз көрінеді.

Мен үшін анам – ең асыл, ең қымбат, ең ардақты жан. Оның алақанының жылуын, жанарының мейірімін, дауысындағы тыныштықты ештеңе алмастыра алмайды. Сондықтан да мен үшін Ана – жүрегімдегі мәңгі жарық.

Асқарова Шапағат Серғазықызы