Ашық тәрбие сағаты "Жеңіске 74 жыл"

Тақырыбы: «Бақыт гүлін терген күн!»

Мақсаты: Тәрбиеленушілерді Отан сүйгіштікке, патриотизмге тәрбиелеу, Отанды қорғауға, батыл да батыр ержүрек болуға үйрету, елін, жерін жаудан қорғай білуге тәрбиелеу.

Көрнекіліктер: алау, қару-жарақ, гүл салынған солдаттың бас киімі. Би алаңы.

Виде-ролик Ұлы Отан соғысының көріністері.

Ұлы Жеңіске биыл 74жыл толып отыр. Жеңіс! 1945 жылдың 9-мамыры күні дәл осы шаттық хабарды естіп тұрып, бүкіл әлем теңселіп кетті. Жер жүзі халықтарының жүректері қуаныштан лүпіл қақты... Кеңес Одағының тұрғындары 5 жыл бойы күндей күркіреген соғыста – 1418 күн мен түндерде, бүкіл жігерімен Жеңіске ұмтылған...
Біз Жеңіс күнін жақындатқан, қаратүнек фашизмге қарсы жан аямай күрескен әрбір жауынгерге қарыздармыз. Ұлы Отан соғысы және Ұлы Жеңіс. Бұл екі сөз бір-бірінен толықтыра түседі. Ұлы Жеңіс біздің халқымыздың орасан зор құрбандықтарымен келген қасіретті арифметикасы.
Жеңістің 70 жылдығы қарсаңында Ұлы Отан соғысында қаза тапқан боздақтардың рухына бас иіп, олардың ерлігінің саяси – кейінгі буынның азаматтық парызы. Соғыста біздің әкелеріміз ежелден еркіндік аңсаған ер қазақтың өршіл рухын, батырлығын әлемге паш етті. Қазақ ұлты ұландарының антқа адалдығын көрсетті.

1-жүргізуші:

Сегодня мы празднуем великий день – 70-ию годовщину Победы советского народа над фашистской Германией. 70 лет прошло! Дети, родившиеся после войны уже стали бабушками и дедушками…Война постепенно уходит в прошлое, становится лишь страницей истории. Но благодарная память потомков не должна угасать…Сегодня по всей нашей огромной стране, у каждого памятника, большого и маленького, сельского и городского, собираются люди, чтобы поклониться живым и мертвым, бессмертным и бесстрашным. И тем, кто принял первый бой на рассвете 22 июня 41-ого года у стен Брестской крепости, и тем, кто, пройдя через всю войну – такую войну! – добил врага там, откуда она началась – в поверженном Берлине! Разрешите начать концерт, посвященный 70-ей годовщине Победы в Великой Отечественной Войне!

Все сердца для любви несказанной
Уважения дань отдай
День Победы пришел долгожданный!
Победителей чествуем мы
Пред седой поредевшей колонной
Расступаемся, дарим цветы,
На героев глядим восхищенно
Поздравляя, кричим

1-жүргізуші: Бүгінгі мерекелік шара Ұлы Отан соғысында құрбан болған аталарымыз бен әкелеріміздің, мәңгі жас болып, жадымызда сақталған жауынгерлер мен офицерлер рухына, бейбіт кезеңде дүниеден өткен ардагерлерге, бүгінде ортамызда жүрген Ұлы Отан соғысы ардагерлерінің құрметіне арналады.

Ұлы кешке сенген күн,
Фашистерді женген күн.
Ағаларға ерген күн,
Бақыт гүлін терген күн — деп ақын Қадыр Мырза Али жырлағандай «Бақыт гүлін терген күн!» атты Ұлы жеңістің 70 жылдығына арналған концертімізді бастауға рұқсат етіңіздер.

Сахна сыртындағы дауыс

1-жүргізуші:

Ночь с 21 на 22 июня 1941 года.

«Синни платочек» әуені ойнап тұр.Би алаңында әдемі киінген жастар билеп жүр. Олар сыбырласып бір-бірімен қалжыңдасуда. Еш уайымсыз,көздері қуаныштан жайнап тұр.Кенет әуен үзіліп авиабомбаның, снарядтың жарылысымен жалғасып кетті. Қыздар қорқыныштан бастарын бүркеуде. Бозбалалар өздерінше қорғаштап әлек.

За сценой голос диктора радио.Сахна сыртында диктордың дауысы естіледі

22 июня, в 4 часа утра, без объявления войны гитлеровская Германия вероломно нарушила границы Союза Советских Социалистических республик.

.Бір топ адам радиодан хабарды тыңдап тұрып қалады. Барлығы жан-жаққа тарап кетеді.

В. Лебедев-Кумачтың әні «Священная война»:

Көрініс: (Мұңды әуен ойнап тұрады). Ән ойналып жатқанда бірі баласын, бірі әкесін, ал бірі сүйген жарын, бірі бауырын соғысқа шақырып салып тұрғаны сомдалады. Әйелдердің жылаған дауыстары естіледі.

2-жүргізуші:

Война!

1-жүргізуші: 22 июня, ровно в 4 часа,

Киев бомбили,

Нам объявили,

Что началась война...

2-жүргізуші: Прервалась мирная жизнь людей. Мечты, любовь, счастье — все опалил огонь жестокой, кровопролитной войны.

І жүргізуші:  Отан ана жылағанда шер сеніп,
Тапжылмастан төгеді екен жерге бұлт.
Қара бұлтты қақ жарайық, деді де,
Қолдарына қару алды ерленіп.

2 жүргізуші:  

Вставай страна огромная,

Вставай на смертный бой,

С фашистской силой темною,

С проклятою ордой!

Оля:

Ах, война, что ты сделала, подлая:

Стали тихими наши дворы,

Наши мальчики головы подняли,

Повзрослели они до поры.

На пороге едва помаячили

И ушли — за солдатом солдат...

До свидания, мальчики!

Мальчики,

Постарайтесь вернуться назад!

Нет, не прячьтесь вы, будьте высокими,

Не жалейте ни пуль, ни гранат,

И себя не щадите... Но все-таки

Постарайтесь вернуться назад!

1 жүргізуші:  

Беззаботная мирная жизнь сменилась военными буднями. 4 года войны. 1418 дней беспримерного народного подвига. 1418 дней крови и смертей, боли и горечи утрат, гибели лучших сыновей и дочерей России.

Монтаж:

Рома:
Соғыс деген — аққан соры ақсүйектің, құлдың да,
Соғыс деген — төккен ары ұлдың және қыздыі да.
Соғыс деген — Сотқарлардың қолындағы найзасы,
Соғыс деген — соғыс деген — зұлымдықтың айнасы.

Вика:

Встал солдат, но

Не шагнуть солдату...

Мать-старушка в деревенской хате

Долго будет слезы лить,

В тяжком горе рвать праздник виски седые,

Ждать и за околицу ходить...

Мертвые остались молодыми,

Сколько б мы ни продолжали жить.

А. Новиковтің әні «Дороги» (Кристина)

Эх, дороги...

Пыль да туман,

Холода, тревоги

Да степной бурьян...

Сахнада әбден шаршаған, жаралы,бастарын, қолдарын таңған жауынгерлер саппен өтеді.Шетте көз жасын орамалмен сүртіп тұрған әйел.(Баласын майданнан тоып тұр)

Бахтиза:

Қиылды,
Қанаты тәтті арманның.
Үзілді қайырмасы бақтарда әннің.
Әлемдегі сұмдық күн ана үшін —
Майданға азаматтар аттанған күн.
Бұлт басты,
Ашық сәні қашты аспанның.
Жоғалсын заты бұлай бас қосқанның.
Анаға ең ауыр күн тіршілікте —
Боздап кеп,
Боздағымен қоштасқан күн.
Қайғыдан кәрі таулар қап-қара боп,
Жеткізді жерге дейін қайың басын.

Би: «Катюша»

1 жүрг.: 1941 жылдың 16 қарашасында немістер Москваға Волокалам бағытында ұрысқа шықты. 1075 — атқыштар полкі 4 — ротасының 2 — взводы тұрған бекініс жаудың 30 — танкісі шабул жасады. Взвод жауынгерлері барлығы 28 адам төрт сағатқа созылған ұрыста жаудың 14 танкісін қиратты. Соғыс тарихында асқан ерлікті бейнелейтін бұл ұрыста 18 панфиловшының 23-і қаза тапты. 28-дің 22-сі қазақстандықтар еді.

2 жүрг.: Во время войны 5 военным подразделениям были присвоены гвардейская звания и прикеприлены несколько орденов в их флаг. Подвиги солдат стало легендой. Среди них есть панфиловская дивизия. Имена выходца этого подразделения сначало командира батальона а позже дивизии Бауржана Момышулы, Малика Габдуллина займут особое место военной истории.

Көрініс: «Отан үшін отқа түс».

(шағын бөлмеде қабырғадағы картаға мұқият қарап, генерал тұрады).

Генерал: Қап! Мына фашист иттің тікендей қадалып тұрғанын қарашы! Соқыр ішектей созылып тұрғанын лағынеттің. (осы кезде Бауыржан кіреді)

Бауыржан: Бұйрығыңыз бойынша келіп тұрмын жолдас генерал!

Генерал: Ах, соғыс, соғыс! Майдан, қырғын арпалыс, қылшылдаған аяз, қасарысқан дұшпан. Осының барлығына шыдау керек.

Бауыржан: Тізе бүгіп тірі жүргеннен, тік тұрып өлген артық емес пе?! Шыдаймыз, жеңеміз жауды!

Генерал: Капитан Момышұлы, сізге батальоныңызбен бірге Москва түбін жаудан азат етуді бұйырамын.

Бауыржан: Құп болады жолдас генерал.

Коля:

Жабады,
Дала төсін нала, қайғы.
Шын қайға жас кәріге қарамайды.
Қып-қызыл көлдің бетін
Сұңқылдаған,
Аққулар қанатымен сабалайды.
Долданып,
Лайланып тасқын әні
Сай-сайды тастарымен бастырады.
Селкілдеп,
Желкілдеген қамыс құрақ.
Өкіріп,
Өзен басын тасқа ұрады.

Жұлдыз:Күннің де жүзі қызыл күндегіден,
Иттердің ұлуы көп үргенінен.
Қаншапшып, қауызыннан райханның,
Еменнің жас тамып тұр дінгегінен.
Жас бала дір-дір етті мұны көріп,
Жіберді төгіп, мұңын өрік.
Қоштасу,
Жылау,
Тілеу,
Қайрат беру...
Дүние кетті бір сәт күңіреніп.

Диас:

Найзағай жиі-жиі шақпақталып,
Майданға азаматтар жатты аттанып.
Ежелден біздің елдің рухы асқақ,
Сенімін қалды сонда сақтап халық.
«Алар жау сыбағасын оңбай бізден».
Шығамыз
Соңғы күшпен,
Соңғы айбынмен.
Қорғаймыз байтақ елді,
Өйткені оны
Әр ұрпақ өз тұсында қорғай білген.

2-жүргізуші: В таком напряжении сил, на священной подмосковной земле, «где декабрьский снег замешан был землей, золой и свежей кровью», начиналась победа, которая привела нашу армию в мае 1945 года в Берлин. Но до победы было еще много дней... много смертей...

1-жүргізуші: Соғыста адамдар тек қана соғысып қойған жоқ, соғыста өмір тоқтаған жоқ.Олар ешқашан елде қалған отбасыларын, аналарын, сүйген жарларын ұмытқан емес. Қолдары босай қалса хат жазатын...

Жауынгерлер ошақ басында отыр. Біреуінің қолында гармонь. В. Агатовтың сөзіне жазылған Н. Богословскогийдің әні «Темная ночь».

Темная ночь, только пули свистят по степи,

Только ветер гудит в проводах,

Тускло звезды мерцают.

В темную ночь ты, любимая, знаю, не спишь,

И у детской кроватки тайком ты слезу утираешь

2-жүргізуші:

А в далеком поселке солдата ждала любимая девушка.

Жауынгер(Стас):

Жди меня, и я вернусь.

Только очень жди.

Жди, когда наводят грусть

Желтые дожди;

Жди, когда снега метут;

Жди, когда жара.

Жди, когда других не ждут,

Позабыв вчера.

Жди, когда из дальних мест

Писем не придет,

Жди, когда уж надоест

Всем, кто вместе ждет.

Жди меня, и я вернусь.

Не желай добра

Всем, кто знает наизусть.

Что забыть пора.

Пусть поверят сын и мать

В то, что нет меня.

Пусть друзья устанут ждать,

Сядут у огня,

Выпьют горькое вино

На помин души...

Жди — и с ними заодно

Выпить не спеши...

Ән: «Туған жер»

І жүрг.:  Қызыл армия Масква түбінде Гитлерлік басқыншыларды алғаш рет жеңді. Бұл шайқаста біздің әскер ерліктің тамаша үлгісін көрсетіп, жауды ойсырата жеңді. Фашистердің Москва түбінде жеңілуі Ұлы Отан Соғысындағы түбегелі бетбұрыс болды.

IІ жүрг.: Сентябрь 41-го года. Враг подошел к столице. Лучшие сыны России ценою великих жертв, ценою тысяч жизней отстояли Москву, отбросили фашистские полчища от любимого города.

Даяна:

Отанға жаулар қаптады,
Опасыз жаулар таптады.
Қасиетті жер үшін
Қастерлеп батыр ел үшін.
Әлия, Мәншүк, Төлеген,
Жаулардың көзін жойды олар.

Кристина:

Испытало нас время свинцом и огнем,

Стали нервы железу под стать.

Победим. И вернемся. И радость вернем.

И сумеем за все наверстать.

Неспроста к нам приходят неясные сны

Про счастливый и солнечный край.

После долгих напастей недружной весны

Ждет и нас ослепительный май.

І жүргізуші: Соғыс кезінде оқ атылмады демесе, ауылдағы тіршіліктің қиындығы майдандағыдан кем болған жоқ. Аналар мен балалар, ақсақалды аталар бәріне төзді. Таңның атысынан көннің батысына дейін ферманың жұмысымен әскерлерге арнап шұлық тоқыды.

IІ жүргізуші: Женщины-солдатки: матери, сестры, жены, любимые... Сколько лишений и трудов выпало на их долю в эти страшные годы войны. Ждать с войны сына, брата; мужа... Но при этом растить детей, выращивать хлеб, стоять до изнеможения у станка. А многие воевали рядом с мужчинами.

Би: «Кең жайлау» (Қазақ биі)

І жүрг.: Иә, соғыс өзінің сұмдықтарын бүгінгі күнге дейін ұмыттырар емес. Ұлы Отан Соғысының жеңіспен аяқталғанына міне 70 жыл болды. Бірақ, сол жылдар жаңғырығы адамзат жүрегін әлі сыздатуда. Иә, уақыттың тарихы атты өз төрешісі бар.

IІ жүргізуші: Поразительно пророчество поэта: нас ждал «ослепительный май» — победный май 1945 года. Но к этому дню народ шел трудной дорогой нечеловеческих усилий, испытаний, горя и слез.

І жүргізуші: 1945 жылдың 30 сәуірінің кешінде 6 сағат 30 минутта Жеңіс туы тігілді. Ту тіккен — Рақымжан Қошқарбаев. 4 жылға жуық созылған қан төгіс аяқталды. 9 мамыр — Жеңіс күні. Бірақ бұл жеңіс оңайлықпен келмеді. КСРО-ның 1710 қаласы күл талқан болды. 70 мыңнан астам село мен деревняны өрттеп жіберді. Қаншама ана баласыз, қаншама бала әкесіз қалды. Соғыс даласынан 20 миллионнан астам адам қайтқан жоқ, ал соның ішінде 350 мыңы қазақ болатын.

IІ жүргізуші: И все-таки долгожданный день пришел. 9 мая 1945 года — день Победы, день всенародного ликования, радости, но радости со слезами на глазах: 20 миллионов жизней стоила нам эта победа.

Видео-ролик «Парад к 70 летию Победы»

Д. Тухмановтың «День Победы» әні орындалады.Сахнада жауынгерлер, бойжеткендер.Барлығы қуаныштан бірін-бірі құшақтап, көздеріне жас алысуда. Барлығының қолында гүл шоқтары.

І жүрг.: 

Ер есімі - ел есінде мәңгі сақталады. Ешкім де, ештеңе де ұмытылмақ емес. Тәуелсіз Қазақстан елі өз боздақтарын қастерлеп, қасиеттейді! Біз өз аталарымызды мақтан тұтамыз өйткені, олар біз үшін Отан үшін қасық қандары қалғанша күресіп, бізге жеңіс сыйлады. Бұл жеңістің басты себебі, әрине, халқымыздың Отанға деген сүйіспеншілігі, қайтпас қайсар ерлігі, сын сағаттағы отаншылдық қасиеті. Екіншіден, ортақ жауға қарсы күрестегі көп ұлтты КСРО халықтарының ынтымағы мен достығы еді.
Бұл соғыста Кеңес Одағын мекендеген барлық халық бір жеңнен қол, бір жеңнен бас шығарып отанын қорғады. «Ел үмітін ер ақтар, ер атағын ел сақтар» - дей келе Ұлы Отан соғысының 70 жылдығына орай ата-бабаларымыздың рухына тағзым ретінде олардың ерен ерліктерін, жер, Отан, біздердің жарқын болашағымыз үшін жасаған ерліктерін мәңгілікке есте сақтап, жадымызда ұстаймыз. Қанша жылдар өтседе, бұл соғыста ерлікпен қаза тапқан әрбір батырларымздың тарих төрінен орын алатыны және ұрпақтары мәңгі жеңіс алауын сөндірмей, Отан үшін от кешкендерді әрқашанда жүрек түпкірімізде ұстаймыз

70 жыл — бейбір көктем таң атқалы,
70 жыл — шуақты күн таратты әнін.
Талай құс содан бері қайта оралды,
Талай бақ әлеміне қайта оранды.
Соғыста өлгендер тек оралмайды,
Тек ұрпақ олар жайлы айтады әнді.
70 жыл — жауыздықтың ажал оғы,
Біздің елдің үстінен ұшпағалы

2-жүргізуші:

Весь под ногами шар земной.

Живу. Дышу. Пою.

Но в памяти всегда со мной

Погибшие в бою.

Пусть всех имен не назову,

Нет кровнее родни.

Не потому ли я живу,

Что умерли они?

Мы живем в эпоху больших масштабов, мы привыкли к крупным цифрам. Мы с легкостью произносим: тысяча километров в час, миллион тонн сырья, миллиард долларов прибыли…но 27 миллионов человеческих жизней, оборванных пулей, бомбой, снарядом, голодом, душегубкой…никогда раньше на земле не было такого кровопролития. С 1600-ого года и до 1941-ого все страны мира, во всех войнах не потеряли убитыми столько же, сколько мы за эти четыре года.
Неугасима память поколений о тех, кого так свято чтим.
Прошу всех встать и вспомнить минутой молчанием всех, кто воевал и отдал жизнь защищая Родину. Тех которых с нами нет. Тех которых помним и будем помнить всегда!

«Үнсіздік» жарияланады, метраномның соғысы естіледі.

(Мәңгілік алау қасында гүл шоқтарын қойып тұрып айтылады)

Тимур:

Нас не нужно жалеть,

Ведь и мы б никого не жалели.

Мы пред нашим комбатом,

Как пред господом богом чисты.

На живых порыжели от крови и глины шинели

На могилах у мертвых

Расцвели голубые цветы.

Пусть живые запомнят и пусть поколения знают

Эту взятую с боем

Суровую правду солдат.

И твои костыли,

И смертельная рана сквозная,

И могилы над Волгой,

Где тысячи юных лежат...

Анжела:

Забыть нельзя разорванное небо,

Друзей своих могильные холмы,

И каравай простреленного хлеба

В хозяйственных ладонях старшины...

Забыть нельзя! Ужели мы забудем?

Уж слишком много испытали бед.

И неспроста в огне военных буден

Мы поседели в восемнадцать лет.

Дильназ:

Он сегізде соғыс атты от кешкен,

Жараланып жас денесін оқ тескен,

Аталарым, ардагерлер,  болшы аман,

Зейнетін көр бейнетіңнен мол кешкен.

Ән: «Мир без войны»