Авторлық ертегі: «Кірпі мен оның сиқырлы қолшатыры»

Авторы: Муратбекова Ақбаршын Еркенқызы

Лауазымы: Тәрбиеші

Ертегі: Ерте, ерте, ертеде, үлкен бір жасыл орманда кішкентай Кірпі өмір сүріпті. Кірпі өте еңбекқор және мейірімді болыпты. Бірде ол орманда келе жатып, ерекше бір үлкен жапырақты тауып алады. Ол жапырақ сондай үлкен, тіпті қолшатырға ұқсайды екен. Кірпі оны «бұл менің сиқырлы қолшатырым болады» деп өзімен бірге алып кетеді.

Кенеттен күн бұлттанып, жаңбыр жауа бастайды. Кірпі жапырақ-қолшатырының астына тығылады. Сол кезде оның қасына тоңып қалған Көбелек ұшып келеді: — Кірпі, Кірпі, мені де қолшатырыңның астына алшы, қанаттарым су болып қалды, ұша алмай жатырмын, - деп өтінеді.

Кірпі қуана келіседі. Сәлден соң жаңбырден қашқан Тиын мен Торғай да келеді. Қолшатыр кішкентай болса да, Кірпінің мейірімділігі сондай, бәріне орын табылады. Жаңбыр басылғанда, достары Кірпіге алғыс айтады. Сол кезде олар қолшатырдың шынымен де сиқырлы екенін байқайды: ол мейірімділік көрсеткен сайын үлкейе береді екен!

Тәрбиелік мәні: Достыққа, барымен бөлісуге және көмек көрсетуге үйретеді.