Ауылым алтын бесігім

Ауылым

Ортасында орналасқан екі ауданның,

Тақиядай кіп-кішкене ауылым.

Тәрбиенің ошағы бола білген,

Сені естен шығарар ма қауымың.

Ауылға сырттан қонақ келе қалса,

Сұрамай –ақ дәл сілтей салатынбыз.

Әр үйдің арбасы, адамы емес,

Малдарына дейін ажырата алатынбыз.

Шегіртке мен бақа үні таң емес,

Ей жарықтық! – сәні еді ғой ауылдың!

Сағыныштан еске түсер бір елес,

Дәмі қандай ұрлап жеген қауынның.

Көшелерің кең асфальт болмаса,

Бұрқылдаған шаңыңмен қадірлісің.

Өзіңнен алыстап кетсе ғана

Қадіріңді сезінеді жүректен шын.

Оралман

Ана тілін сақтауға жанын берген,

Ұлты үшін талай түскен от, жалынға.

Қазақтың салт-дәстүрін сақтай білген,

Оралманмын! Оралған Отанына.

Бұл қалайша болғаны деп ойланамын,

Көргенімді айтпауға жоқ амалым.

Екі қазақ тұрып ап бір-бірімен

Орысша сөйлескенде таң қаламын.

Тәуелсіздік теуіп алған теңдігің,

Жеңісіңе солай болса сенер кім.?

Орыстасып болыпсың-ау, әттең-ай!

Икемделіп илеуіне «шебердің».

Өзге елде қазақ болып жалтаңдадым,

Өз жерімде жүгеніме шаттанамын.

Орысша білмегенге қысылғанмен,

Оралман болғаныма мақтанамын.