Эссе- Егер мен психолог болсам…

Жетекші: - Тажибаева Замзам Дайрабаевна

Арал көпсалалы колледжі

Заман ағымына қарай адамның психологтарға деген көзқарасы өте жақсы және де психолог маманының беделін түсірмей, керісінше асқақтата білуіміз қажет. Негізгі кез-келген жұмыстың нәтижелі болуы, ол біздің жұмысқа деген қатынасымызға байланысты деп ойлаймын.

Психолог маманы болуы дегеніміз тек қана адам жанын түсіну, тыңдау ғана емес, оларды дұрыс жолға салу, көмек көрсету, бағыт беру.

Мен үшін психолог жай маман емес. Менің түсінігімде психолог — жаны қиналған адамға берілетін тыныс, жарық, жылу. «Жан тәтті» дейді қазақ. Адамның жаны ауырса, бүкіл әлемі күңгірт болып кетеді. Сол жанды емдеп, оны қайтадан өмірге оралатын күшпен толтыра алатын адам болу — үлкен арман. Мен сол арманды жүрегімде көптен бері алып жүрмін. Егер мен психолог болсам, ең алдымен адамдардың жанын түсіне алатын, оларды тыңдай алатын, оларды емдей алатын маман болғым келеді.

Менің психолог болғым келуімнің терең себебі бар. Бұл тек бір кітап оқығаннан немесе біреудің әдемі әңгімесін тыңдағаннан пайда болған ой емес. Бұл — өмірімдегі шынайы тәжірибеден туған шешім. Мен оқитын колледж психологы апаймен алғаш сөйлескен сәтімде оның маған айтқан сабырлы сөзі, жанашыр көзқарасы, жылы үніндегі мейірім мені қатты таңқалдырды. Ол маған: «Адамды әлсіз ететін — проблеманың өзі емес, оны ішінде жалғыз көтеруі», - деді.

Бұл сөз мен үшін тек кеңес емес, жаңа көзқарас болды. Өйткені мен де ұзақ уақыт бойы өз мәселелерімді өзім ғана көтеріп жүрген жан едім. Біреуге айтуға қорқатын, біреудің сөзіне сенбейтін, біреудің күлетінінен ұялатын кездер болды. Бірақ психолог апайдың қарапайым ғана, бірақ жүрекке жеткен сөздері менің ішкі әлеміме жарық түсірді. Сол кезде менің ойымда бір ғана арман пайда болды: “Егер мен бір адамның жанын жеңілдете алсам, менің өмірім мағыналы болады”.

Психолог мамандығының қажет екенін дәлелдейтін деректер өте көп. Олар мұғалімге айта алмайды, ата-анаға айта алмайды, достарына ашыла алмайды.

Егер мен психолог болсам, әр адамның жан дүниесін түсінуге тырысатын мейірімді маман болар едім. Өйткені адамға берілетін ең үлкен көмек — оның адам екенін, оның маңызды екенін және оның сезімдерінің құнды екенін сезіндіру. Психолог апайдың маған көрсеткен дәл осы қасиеті менің болашақ мамандығымды таңдауыма себеп болды. Оның көзқарасынан, сөздерінен және мені шынайы қабылдағанынан мен өзімді қауіпсіз сезіндім. Егер мен психолог болсам, мен де басқа адамдарға сондай қауіпсіздік, сондай сенім, сондай мейірім бере алғым келеді.

Психолог болу — жай кабинетте отыру емес. Бұл — біреудің өмірін өзгерту мүмкіндігі. Ұсақ көрінетін бір кеңес адамның болашағын түгел жаңа бағытқа бұруы мүмкін. Өмірде жүздеген мысал бар. Бір жасөспірім өзінің қабілеті жоқ деп санайды, ал психолог оның бойындағы жасырын талантын көрсетіп, өмір бойы сүйетін саласына жетелейді. Біреу өзін жалғыз сезінеді, ал психолог оның жалғыз емес екенін, жанында достық пен сүйіспеншілік бар екенін көрсетеді. Біреудің жүрегі сынық, ал психолог оның сол жүрегін қайта жамап береді.

Егер мен психолог болсам, балаларға эмоцияны тануды, өзін түсіне білуді, қажет кезде көмек сұрай алуды үйреткім келеді. Біз көбіне адамға «Сабыр ет» деп айтамыз, бірақ оның неге қиналғанын, неге шаршағанын, неге қысылғанын түсінуге тырыспаймыз. Ал психолог — сол түсініксіз сезімдерді сөзге айналдыруға көмектесетін адам.

Мен осы жолды таңдағым келеді. Өйткені менің өмірімде маған қол созған психолог болды. Ол мені түсінді, қолдады, менің жанымды тыңдады.

Егер мен психолог болсам, дәл сол адам сияқты мейірімнің, түсіністіктің, жанашырлықтың символына айналғым келеді.

Егер мен психолог болсам, адамдардың жанындағы ауырлықты жеңілдетіп, олардың өміріне жарық сыйлағым келеді. Адамдардың көзіндегі мұңды сейілтіп, олардың жүрегіне үміт отын жаққым келеді. Өйткені адамның жанын түсіне білу — ең үлкен батырлық, ал мен бұл батырлықты таңдауға дайынмын.