Ертегі: "Атасының ақылы"

Атасының ақылы

Бір күні Арман деген бала болды. Ол әдепсіз, мейрімсіз болды.Әр күн сайын мектептен келе салысымен сөмкесін көрінген жерге тастап, беті қолын жумай, киімін аустырмай бірден тамақ жей бастайды.Тамақ ішіп болғасын, далаға ойнауға кетеді. Күндердің бір күні мектептен үйге үсті басы алба-жұлба келе жатқанын атасы көріп қалады. Арман үйге кіргесін атасы оны шақырып алып: -Арманжан сен үлкен баласын, сен ата-анаңды тыңдап сабағынды «4», «5» — ке оқы. Осыны орындамасан есейгенде неге сабақ оқымадым деп өкінесің. Бірақ сол кезде тым кеш болады, — деді. Арман сөзіне құлақ аспай ойнап кетті. Ол ойнап жүріп, атасының айтқаны, анасынын жиналыста сөз естейтіні есіне түсіп, өз-өзіне «4» пен «5»-ке оқуға, ата-анасын тыңдауға уәде береді. Арман таңертен мектепке кешікпей барады, сабақта барлық тапсырмаларды дұрыс жасап бергені үшін мұғалім оған «5» деген баға қояды. Көп жылдар өткесін Арман үлкен қызметкер болады. Әр күн сайын атасының айтқаны есіне түсіп, оған әрдайым алғысын білдіреді. Сол ақылын әрдайым есіне сақтайды.