Эссе "Жас ақын"

Жас ақын

Мен - отбасымның тұңғышымын. Атым – Жарас, 6 сынып оқушысымын. Кішкентай кезімнен бастап, әкемнің сыңғырлаған домбырасының үнін естіп өсіп келемін. Менің отбасымды өнерге жақын отбасы деуге болады. Әкем жас кезінен домбыра тартуды, анам ән айтуды жақсы көреді. Менің де бойымда әкемнен, анамнан дарыған қабілеттілік бар болса керек. «Ұстазы жақсының, ұстанымы жақсы» демекші, әкемді үнемі үлгі тұта отырып,жастайынан домбыра шертуге әуес болдым. Атақты суырып салма ақындардың өнерлерін тыңдау жаныма жақын еді.Халық поэзиясының атасы атанған - Жамбыл Жабайұлы, айтыстың шебері - Сүйінбай Аронұлы сияқты, ақындық өнердің жолына түсіп, қазақтың көк туын желбіретіп, ұлт ақыны болу армандарымның бірі еді. Болашағымның кепілі – арманымның орындалуы деп білемін. Елімнің болашағы – біздердің, жас ұрпақтың қолында. Олай болса, аянбай еңбек етіп, әділ жолмен, елімізді, жерімізді көркейтуге атсалысайық,достар!

Ақындар көп қалада,

Мен олардан қалам ба?

Жамбылдай ақын болсам мен,

Халқыма жақын боламын.

Елімнің туын нық ұстап,

Тек шындықты теремін.

Махамбеттей ақынды,

Үлгі тұтып жүремін.

Домбыраның үнімен,

Қуанышқа бөлеймін.

Жарас – ақын атанып,

Әділ жолмен жүремін.