"ЖАЛЫНДЫ ЖАСТЫҚ ШАҚ "

Шығарма

«Жалынды жастық шақ»

Өмірдің жарқыраған, жалындаған, бейне бір оттай лаулаған кезі – әрине бұл жастық. Адам баласының жасындағы жүрек ештеңе жазылмаған, сызылмаған тап – таза, пәк, қағаз іспетті. Сол қағазға әркім өз қалағанын жазып, тіпті суретін де салуына болады. Қағаз бетіне салынған сурет – шимайлалар, жазу – сызулар жер бетіндегі миллиардтаған адамның біреуінің ғана өмір арнасы. Бірақ... Кейде сол қағаз кейбіреулерге дайын күйінде келеді. Ол – тағдыр. Алланың бұйрығы. Бір ғажабы оны түрлі әсем сөздермен көркемдеп, түрлі түсті бояумен әшекейлесе құлпырып шыға келеді емес пе?

Адам өмірінің ақ қағазды бояуға, жазуға кеткен кезі – қамсыз жастық десек, оның нәтижесі – қалтықсыз қарттық. Өмірдің ең бір жарқырап көрінер кезеңі жап – жас кез. Адамның жүрегіне ең алғаш достық, махаббат, сағыныш, аяныш, жиіркеніш, құмарлық, әуестік секілді сезімдер ұя салатын кез. Әрі өмірге алғаш қадам басып, өмір атты өзеннің ащы – тұщысын сезіп, барынша жауапкершілік алып, білім нәрімен сусындар кез ғой бұл. Байқағанымыздай жастық кезең бейне бір күллі әлемнің жақсылығы мен жамандығы, дұрыс және бұрыс жолы жиналған алаң секілді. Содан әркім өзіне қажетін теріп, керегін алып, дұрыс жолға сала білуі керек. Бәрін өз мәнеріне келтіріп, әр нәрсенің өз ұйқасын таба білген жан – өмірден өз орнын тапқандардың қатарынан. Ал таппағандар...Өз алдына қайғы – қасірет...

Жалындаған жастықта не болмайды десеңізші?! Бәрі, бәрі, бәрі бар! Сізге қалары таңдау мен үздіксіз еңбек қана. Жас кезеңнің жүрегіне де ақылына да керек етері – ақыл – білім болмақ. Біліммен ғана адамның аты адам боп қалмақ. Ж.Руссоның «жастық шақ – даналықты меңгеруге арналған уақыт» деп дәл айтса керек.

Қазіргі таңда жанамын деген «жұлдызға» қай жаққа болса да жол ашық. Алысқа бармай, өз елімізді айтайық. Болашақ жастардікі. Мемлекеттік бағдарламалардың барлығы дерлік жас буынға, Қазақстанның болашағына арналған. Бізге қалғаны аянбай еңбек етіп, ұлтымыздың ұлт болып қалуына, халқымыздың сан ғасыр биікке самғауына ерінбей тер төгу.

Жарқыра мәңгі, жалында менің жастығым,

Өзіңмен ғана өмірдің аштым бақ гүлін

Шырағым сенсің, құмарым сенсің аптығым,

Жалында менің жанғалы тұрған жастығым.

Жалындап жанар, тұра алмас жастық орнында,

Жанарсың лаулап өшпестей болып алаула.

Бірақта қайда бір күні сен де соларсың,

Соларсың –дағы, күл болып жерде қаларсың.

Әзірше лаула, өшпеші ешбір жаһанда,

Бір сендей болмас кәрілік, қарттық жалғанда.

Аллаһым бір ғана ғұмыр беріпті адам-пендеге.

Ғұмырда сен де жалғызсың жастық асылым,

Сондықтан енді қалдырма бізді арманда! Нұрмұхан Абылайхан

7- класс оқушысы