Жанұя мен бала

Жанұя мен бала

Тәрбие-ана сүтімен басталып, біреудің біреуге ықпалы арқылы өмір бойы қалыптасатын күрделі құбылыс.

Халқымыздың «Ана сүті бой өсіреді, ана тілі ой өсіреді» деген ұлағатты сөзінде үлкен сыр жатыр. Баланы өз құрбыларының қатарынан қалдырмай, білімге құштар, өнерге әуес,белсенді өмірлік жолға шығару-ата-ананың абзал борышы. Баланың жақсы қасиеттерді бойына сіңіруіне үй-іші қарым-қатынасының ықпалы өлшеусіз маңызды. Отбасы мүшелерінің үлкендері мен кішілерінің арасындағы сыйласымдылығы балалардың өз құрбыларынан, ересектермен мектепте инабатты араласуы олардың тәрбиесіне және жан-жақты өсіп жетілуіне игі ықпалын тигізеді.

Баланың жақсылығы-әке мен шешенің ары, ата-ананың абыройы. Жаманы-қайғысы, азап-соры. Бұл пікірді атақты педагог В.Сухамлинский айтқан.

Қазақта кісілік деген ұғым бар. Кісілік әр адамның қоғамдағы бет келбеті. Адамның жасаған әрекеті мен мінезқұлық және оның ар-ожданы кісілігінің өлшемі.Ал осы кісіліктен айырылған ата-анадан қандай ұрпақ күтуге болады?Қазіргі таңда ата-ана қаражат табу қамымен күн-түн демей жұмыс істейді. Күнұзақ бала жалғыз отырады.Оның немен айналасатынын ата-ана хабарсыз және мектеппен байланысын үзеді.

Осыдан баланың болашағына тамыр шабылады. Жалпы тәрбие мәселесіне бірінші жауап беретін ата-ана.Себебі,баланың алғаш көргені, алғаш естігені ата-анасы.кейбір ата-аналар кезінде көңіл бөлмей, өскен соң түзелер деп жүреді де, жоғары сыныпқа келгенде кімді тәрбиелегенінөздері де білмей қалады. Ата-анасын түсінбеген, тыңдамаған бала басқаны да тыңдап жарытпайды. Сондықтан да әрбір ата-ана баланы жастан деген аталы сөзбен «не ексең соны орасың деген халық даналығын жадына ұстаған дұрыс.