Менің мектептегі тәжірибем
Менің бала кезгі арманым- мұғалім болу. Өйткені менің анам-ұстаз. Анамның тәрбиесін
көргендіктен бе ,әлде тәлім берген ұстаздарымнан алған өнегем бе, әйтеуір,бала кезімнен
мұғалім болуды арман еттім. Сол арманым қанаттандырып, Каспий өңірі Болашақ
колледжінің, бастауыш білім беру педагогикасы және әдістемесі мамандығы бойынша оқуға
тапсырып,студент атандым.

Міне, теорияны тәжірибемен ұштастыра отырып, ең алғашқы практикамызда өтті.
Тәжірибе кезінде жетекшіміз Дюсенбаева Жанбібі Сенбайқызы мен бірге, Ақтау қаласындағы
N20-шы Мұхтар Әуезов атындағы мектепке бардық.

Бұл мектепке кіргенімнен кішкентай бүлдіршіндердің даусы, ұстаздардың сабақ бергені,
балалардың мерекеге орай қойған тәрбие сағаттары, қойлымдары, барлығы маған қатты
әсер етті. Мен 2-"Г" сыныбына кірдім және де мұғалімі Гаухар Ашықбаеваның сабақ барысын
бақыладым.

Балаға мақтау сөз айту, баланы жай ғана сөзбенен тыныштандырғаны, сабақ барысында
әдістер қолданғаны, барлығы маған ұнады. Соның ішінде "шындық пен жалған" сауалнамасы,
"сәйкестендіру " әдістерін мен өзімнің тәжірибеме қажет деп, түртіп алдым.Менің бір таң
қалғаным, окушылардың 90% үй жұмысына дайын келгені, сонымен қатар оларға "жақсы"
және "өте жақсы" бағалары қойылып, мадақтау сөздеріне ие болды. Менің ойымша
сыныптың тәрбиесі де, сабаққа дайындалуы да, барлығы да оқытушыға байланысты деп
ойлаймын, сондықтан да біздің әлі үйренеріміз көп. Мен осы мамандықты таңдағаныма
өкінбеймін.
Ұлы ғалым Ахмет Байтұрсынов айтқандай...Ұстаз үнемі ізденісте жүру керек. Бұл менің
алғашқы тәжірибем. Маған тәжірибеге барған сәтім өте қатты ұнады.