Өлең:"Элегия "

Элегия

Өтіп жатыр күндерім сарынымен,

Көз алдымда сол бейнең, сағым мұңмен.

Кірпігіме ілінген мұң шығынынан,

Саған деген сезіммен арылып ем.

Таң атқанда бозарып мұнарланып,

Сағыныштың сен деген туары анық.

Түн ортасы түсімде жолығысам,

Түсімді жанымменен тұмарланып.

Түннен қайта ағарып таң атарда,

Ұқсайды

Барса келмес жол арытқанға.

Сендік сезім көңілді толқытады,

Шу өзені толқынын тулатқанда.

Сенің жаның,

құпияң, сыр ойымда,

Сен ойласам жүрегім тулайдыма?

Шыншыл сырлы жанарың қайда бүгін,

Шарладым....

жоқсың бүгін Шу бойында.

Өтетін кез болама күрсінбей көп,

Жүрегімді жандырып,сілкілейді от.

Таң атқанда адасып қала берем,

Қара түнде жолығам түсімде тек.

Арманым бар,

алайда амал нешік,

Жүректегі барады жарам өршіп.

Күндегідей түсіме кірдің тағы,

Кете бардың біреумен әзілдесіп....