Өлең:"Ғұмыр дастан"

Ғұмырдастан

I.

Өмір сүріп тар құрсақтың ішінде

Сәби жаны басқа әлемді білсінбе?

Сан мың рет түсіндіріп мән-жәйды

Айтсаңдағы санасына симайды

Бұдан жайлы

Бұдан асқан рахат жер

Есебінше ешбір жерде болмайды…

Бәрі бітер…

Таусылады тағаттар

Ол өмірден кетугеде сәл ақ бар

Еш уайымсыз жатыр сәби құрсақта

Қайдан білсін өтіп жатты сағаттар

Әр нәрсені өлшеп қойған жаратқан

Құрсақ өмір көзден ғайып жоқ болды

Сәби жаны басқа әлемге тап болды

Түсініксіз…

Бір жарық… Бір қараңғы…

Жоғалттың ба?

Жылы жұмсақ панаңды

Басқа әлемге тап болғанын сездіме

Сәби көңіл уайымдаулы, алаңды

Таныс емес…

Өзге әлем, өзге жер

Бәрін, бәрін… Бұрын соңды көрмеген

Тар құрсақта жатқан кезде, хабарсыз

Бұндай әлем болатынын сезбеген

Таңырқайды, тамсанады,қорқады

Айналамен танысады көзбенен

Күндіз-түні еш қасынан шықпайтын

Қарап жүрген жылы жұмсақ жүзбенен

Осы бір жан артықтау боп өзгеден

Сәби жаны алғаш рет қуанды

Тапқандай боп мейірімді іздеген

Сәби сезді мейірімнің боларын

Ыстық демі қытықтайды табанын

Бұл өмірден жайлы орын тапқандай

Құшағында ұйқтап кетті ананың…