Өлең:"Қыз мұңы"

Өтінішпен жазылған...

Қыз мұңы…

Өмір неге осынша у ұсынды?,

Қанымыз бір аңсаймын туысымды.

Теңге беріп толтырып қой демеймін,

Жалғыздықтан жаураған уысымды.

Қалай төтеп беремін зарға, мұңға,

Өмір неге сандалтты анда-мында.

Жазғыздықтан жас алып қалғанымда,

Ешкім менің қалмады жан жағымда.

Анам тірі, әкем де , тірі қазір,

Тірі жетім болғаным мұңы ма зіл.

Қызым-ау деп келетін түрлері жоқ,

Айлар өтіп, толса да жырыма жыл.

Қыз баламын, көз жасым құрғасын ба,

Қанша мұң, зар , үйілді бұл басым да.

Ата-Анамның жылуын көрмей өстім,

Жатқа мені қалдырған бір жасым да.

Үмітім болған еді үзілмеген,

Мен олардың түсімде жүзін көрем.

Мен олардан ештеңе дәметпеймін,

Бір ауыз сөзі керек қызым деген.

Дәл осындай заманда жаман толған,

Болса деймін , Әкем мен Анам қорған.

Әлемдегі бақытты қыз болар ем,

Ең болмаса хат жазса ғаламтордан.

Келсін мейлі, келмесін Анам бүгін,

Мен өмірдің көрсемде жамандығын.

Әкем менен Анамның сырттарынан,

Тілеп жүре беремін амандығын….