Қазақстан
экономикасы: Шикізат құрсауынан шығу
мүмкін бе?
Бүгінде
Қазақстан экономикасы туралы сөз
қозғағанда, бір жағынан зор әлеуетті,
екінші жағынан жылдар бойы шешімін
таппай келе жатқан жүйелі мәселелерді
көреміз. Тәуелсіздік алған сәттен бастап
еліміз мұнай мен табиғи ресурстардың
арқасында Орталық Азиядағы ең ірі
экономикаға айналды. Алайда, дәл осы
«мұнай қарғысы» немесе «голландиялық
ауру» (экономиканың тек бір секторға
тәуелді болып қалуы) қазіргі таңда
дамудың басты тежегішіне айналып отыр.
Мұнай
мен газ: Тұрақтылық па, әлде тәуелділік
пе?
Еліміздің
ЖІӨ-нің (Жалпы ішкі өнім) елеулі бөлігі
мен мемлекеттік бюджеттің жартысына
жуығы әлі де мұнай экспортынан түсетін
кірістерге байланған. «Қашаған», «Теңіз»
және «Қарашығанақ» сияқты ірі кен
орындары ел экономикасының негізгі
донорлары болып қала бермек.
Бірақ
әлемдік нарықтағы қара алтын бағасының
құбылмалылығы біздің ішкі нарыққа,
әсіресе ұлттық валюта — теңгенің
бағамына тікелей әсер етеді. Барлығымыз
байқайтын инфляция, азық-түлік пен
қызмет көрсету бағасының қымбаттауы —
осы сыртқы факторларға тым тәуелділігіміздің
салдары.
Бүгінгі
басты сын-қатерлер
Қазіргі
уақытта Қазақстан экономикасы бірнеше
күрделі кезеңді бастан өткеріп жатыр:
Инфляция
және халықтың сатып алу қабілеті: Соңғы
жылдары бағаның өсуі халықтың нақты
табысының өсуін басып озды. Ұлттық банк
пайыздық мөлшерлемені жоғары ұстау
арқылы инфляцияны жүгендеуге тырысқанымен,
бұл өз кезегінде бизнесті несиелендіруді
қиындатып отыр.
Инфрақұрылымның
тозуы: Энергетикалық жүйелердің, жылу
орталықтары мен жолдардың ескіруі —
үлкен проблема. Жыл сайынғы жылу
маусымындағы апаттар мен өңірлердегі
жарықтың өшуі экономикалық белсенділікке
нұқсан келтіреді.
Геосаяси
жағдай: Сырқы саяси текетірестер мен
логистикалық тізбектердің үзілуі
Қазақстанды жаңа сауда жолдарын іздеуге
мәжбүр етті. Осы орайда ТРАСЕКА немесе
Транскаспий халықаралық көлік бағытының
(Орталық дәліз) маңызы арта түсті.
Дамудың
жаңа бағыттары: Шикізаттан тыс не бар?
Мемлекет
экономиканы әртараптандыру (яғни, тек
мұнайға сеніп отырмай, басқа салаларды
дамыту) қажеттігін жақсы түсінеді. Соңғы
уақытта мына секторларға басымдық
беріліп жатыр:
1.
Ауыл шаруашылығы (АӨК): Қазақстанның
орасан зор жер ресурстары бар. Егін
шаруашылығы мен мал шаруашылығын
заманауи технологиялар арқылы дамыту,
өнімді шикізат күйінде емес, өңдеп
экспорттау — басты мақсат.
2.
IT және цифрландыру: Бұл сала соңғы
жылдары нақты серпіліс көрсетті. Түрлі
мемлекеттік қызметтердің цифрлық
форматқа өтуі, Astana Hub сияқты стартап
экожүйелердің құрылуы елімізді өңірлік
IT-хабқа айналдыруда.
3.
Көлік және логистика: Қытай мен Еуропа
арасындағы тиімді географиялық
орналасуымызды пайдаланып, транзиттік
әлеуетті арттыру — экономиканың жаңа
драйвері.
Экономиканы
сауықтырудың басты шарты — нарықтағы
монополияны жойып, шағын және орта
бизнеске (ШОБ) шынайы еркіндік беру.
Мемлекет тарапынан жасалатын реформалар
қағаз бетінде ғана қалмай, әрбір азаматтың
қалтасына, тұрмыс сапасына әсер еткенде
grid ғана шынайы нәтиже туралы айта аламыз.
Қазақстанның
алдында үлкен таңдау тұр: ескі сүрлеумен
тек қазба байлыққа арқа сүйеп отыра
беру немесе құрылымдық өзгерістерге
бел буып, бәсекеге қабілетті, ашық әрі
тұрақты жаңа экономикалық модель құру.
Елдің болашағы дәл осы таңдаудың қалай
жүзеге асатынына байланысты.