Шалғайлану абыройы

ШАЛҒАЙЛАНУ АБЫРОЙЫ - бұл көбіне жұмыс басты ата – аналар мен бала арасында болады. Оған ғылыми жұмыспен айналысатын- дар, ұзақ мерзімге вахталық жұмысқа кететіндер,кейде тіпті мұғалімдер мен кезекпен жұмыс істейтін дәрігерлер , ұзақ уақытқа саудаға немесе басқа қалаға жұмысқа кетіп балаларын көршіге дайындап кететін ата –ана баласын да жатқызуға болады.

Бұндай кездерде ата – ана орнын мектепке дейінгі мекемелер атқарады.

Мектеп жасына жеткен кезде кейбір ауқатты отбасылар үй қызметкерлеріне қалдырады , кейде тіпті өзіне дайындап кететін, көрші – қолаңға дайындап кететін , ағайын – туыс,дос- жаран да бұл қызметті атқара беретін жағдай- лар болады.Баланың ойына әртүрлі қияли ойлар келуі , ата – анам келгенше істеп ата – анамды қуантсам деген кейбір тірліктерінің бақытсыз оқиғалармен аяқталатыны да ғажап емес . Мыс : тамақ істеймін деп –отқа ұрынып , кір жуамын деп - токқа түсіп қалатындары да бар.Іші пысып зеріккенде көше қуалап кететіні де , темекі шеккендерді көріп түтін исін аңсайтындары да ,есірткіге елтитін- дері де бар. Тамағын тауып берсем , киімін әперсем болды емес пе деп тоқмейілситін ата – ана ше? Баласы қылмыс жасап жатса , сот орындығына отырып жатса ата – анасы : «Қолымда бар нәрсемді осы үшін жасап жүрсем,бұған не жетпеді ?»- деп таңғалып жатады. Баланың шөліркеген көңіліне аздаған мейірім, жал-ғызсыраған сәтінде аздаған уақыт,ана- ның аялы алақаны мен айналайыны,әкенің ыстық ықыласы мен қатал көзқарасы жетпей жатқаны көрініп-ақ тұр емес пе ?

Ондай ата – аналарға :

«Ұл керек пе , көңіл оты маздаған,

Терең сырын тебіреніп қозғаған.

Биік-биік мінбелерден көрінсін,

Уақыт бөлші , уақыт бөлші аздаған.

Балаң отыр досы жоқ иттен басқа

Көңілінің қошы жоқ ,

құрақ ұшпа.

Шалғайланба балаңнан

алыс тартып,

Келешекте зар илеп

жыламасқа.