Саттар Ерубаевқа арнау

Саттар

Боран жырды борандатып жырлайын,

Саттар жайлы әрқашанда жыр дайын.

Бос өткізбеген әр сағат пен жыл,айын,

Үнсіздікпен еске алып мен де бүгін жылайын.

Қыршыннан қиылсаң да үшеуінде жиырманың,

Ерінбестен ерлік өлең еліңе деп жинадың.

Көзден қиса да көңілден қимайтын қазағыңа,

Мәңгілік өлмейтұғын өлеңі мен өнеріңді сыйладың.

Бағынамыз тас ғаламның тәркегіне тек мынау,

Жайсызданып жер жәннатын сезіне алмай кеттің-ау.

Қайталанбас тұнық терең із салдың-ау артыңа,

Қайта тумас асылым, дарам менің тектім-ау.

Қоюланған қара өлеңнің қаймағын сен көрсеттің,

Сен салған сара жолмен жүруді мен көздеппін.

Тас ғаламның тастарына сүрінгенде тұяғым,

Қуат беріп қара өлеңмен көңіліме нұр септің.

Саттар аға

Саттар аға, Саттар аға!-

дегім келеді оятып,

Қарашы халқың

Қарап тұр ғой шаттанып.

Құдайым – ау беріпсің ғой

Қазағыма баласын.

Ел-жұртыңмен қауыштың ба?

Қайта ғасыр оратып.

Жыр-шумағың айтып тұр ғой

Мәңгі өмірдің жырлатып

Түсіндім енді мен де

Ұлы бақыттың сырларын.

Қанша заман өтсе дағы

Өшпес мұраң қалдырған.

Жас ұрпағың есіміңді

Ардақтайды бұл жақтан.