Табиғатқа жанашырлық – адамзаттың шынайы мәдениеті
Қазіргі таңда қоршаған ортаны қорғау туралы сөз көп айтылады. Әлеуметтік желілерде әдемі бейнероликтер жарияланып, түрлі ұрандар айтылады, мектептерде экологиялық акциялар ұйымдастырылады. Алайда табиғатты қорғау тек сөзбен немесе бір күндік іс-шаралармен шектелмеуі керек. Нағыз экологиялық мәдениет – адамның күнделікті өміріндегі қарапайым әрекеттерінен көрінеді.
Кейде табиғатты қорғау дегеніміз тек көрме ұйымдастыру немесе табиғи материалдан қолөнер жасау сияқты көрінеді. Бірақ сол жұмыстардан кейін қоқыс көбейіп, пластик пен қағаз тағы да далаға тасталып жатады. Өкінішке қарай, кей адамдар табиғат туралы әсерлі сөз сөйлеп тұрып, демалысқа шыққанда артынан қаптаған қоқыс қалдырады. Осындай жағдайларды көргенде, бүкіл әлемді бір сәтте тазалап шыққың келеді. Бірақ табиғатты бір адамның өзі құтқара алмайды. Табиғатты қорғау – барлығымыздың ортақ міндетіміз.
Менің ойымша, экология ең алдымен адамның санасынан басталады. Егер бала кішкентайынан бір жапырақ қағазды жерге тастамауды үйренсе, ол ертең табиғатқа жауапкершілікпен қарайтын азамат болып өседі. Сондықтан мектептегі экоклубтардың маңызы өте зор. Біз макулатура жинап, қайта өңдеу арқылы шопперлер тігіп, мектепке гүлдер мен құмыралар сатып аламыз. Бұл үлкен жетістік болмауы мүмкін, бірақ ең маңыздысы – оқушылардың көзқарасы өзгеріп келеді. Қазір балалар ғана емес, мұғалімдер де қағазды қоқысқа тастамай, қайта өңдеуге жинайды. Кейбірі тіпті макулатураны үйлерінен әкеледі. Бұл – экологиялық тәрбиенің нәтижесі.
Мен болашақта әр қалада «Жасыл арба» атты экологиялық жедел қызмет болғанын қалар едім. Егер бір жерде табиғат ластанса, адамдар арнайы нөмірге хабарласып, еріктілер келіп сол аумақты тазартса қандай жақсы болар еді. Олар қажетті құралдармен жабдықталып, табиғатты қорғауға үлес қосар еді. Мұндай ұйым адамдардың табиғатқа деген жауапкершілігін арттырып қана қоймай, қоғамды біріктірер еді.
Табиғатты қорғау – тек экология мәселесі емес, ол адамның мәдениеті мен тәрбиесінің көрсеткіші. Біз бүкіл әлемді бір күнде өзгерте алмауымыз мүмкін. Бірақ өзіміз тұрған жерді таза ұстап, өзгелерге үлгі бола аламыз. Нағыз жанашырлық дәл осындай кішкентай әрекеттерден басталады.
жүктеу мүмкіндігіне ие боласыз
Бұл материал сайт қолданушысы жариялаған. Материалдың ішінде жазылған барлық ақпаратқа жауапкершілікті жариялаған қолданушы жауап береді. Ұстаз тілегі тек ақпаратты таратуға қолдау көрсетеді. Егер материал сіздің авторлық құқығыңызды бұзған болса немесе басқа да себептермен сайттан өшіру керек деп ойласаңыз осында жазыңыз
"Табиғатқа жанашырлық – адамзаттың шынайы мәдениеті"
Табиғатқа жанашырлық – адамзаттың шынайы мәдениеті
Қазіргі таңда қоршаған ортаны қорғау туралы сөз көп айтылады. Әлеуметтік желілерде әдемі бейнероликтер жарияланып, түрлі ұрандар айтылады, мектептерде экологиялық акциялар ұйымдастырылады. Алайда табиғатты қорғау тек сөзбен немесе бір күндік іс-шаралармен шектелмеуі керек. Нағыз экологиялық мәдениет – адамның күнделікті өміріндегі қарапайым әрекеттерінен көрінеді.
Кейде табиғатты қорғау дегеніміз тек көрме ұйымдастыру немесе табиғи материалдан қолөнер жасау сияқты көрінеді. Бірақ сол жұмыстардан кейін қоқыс көбейіп, пластик пен қағаз тағы да далаға тасталып жатады. Өкінішке қарай, кей адамдар табиғат туралы әсерлі сөз сөйлеп тұрып, демалысқа шыққанда артынан қаптаған қоқыс қалдырады. Осындай жағдайларды көргенде, бүкіл әлемді бір сәтте тазалап шыққың келеді. Бірақ табиғатты бір адамның өзі құтқара алмайды. Табиғатты қорғау – барлығымыздың ортақ міндетіміз.
Менің ойымша, экология ең алдымен адамның санасынан басталады. Егер бала кішкентайынан бір жапырақ қағазды жерге тастамауды үйренсе, ол ертең табиғатқа жауапкершілікпен қарайтын азамат болып өседі. Сондықтан мектептегі экоклубтардың маңызы өте зор. Біз макулатура жинап, қайта өңдеу арқылы шопперлер тігіп, мектепке гүлдер мен құмыралар сатып аламыз. Бұл үлкен жетістік болмауы мүмкін, бірақ ең маңыздысы – оқушылардың көзқарасы өзгеріп келеді. Қазір балалар ғана емес, мұғалімдер де қағазды қоқысқа тастамай, қайта өңдеуге жинайды. Кейбірі тіпті макулатураны үйлерінен әкеледі. Бұл – экологиялық тәрбиенің нәтижесі.
Мен болашақта әр қалада «Жасыл арба» атты экологиялық жедел қызмет болғанын қалар едім. Егер бір жерде табиғат ластанса, адамдар арнайы нөмірге хабарласып, еріктілер келіп сол аумақты тазартса қандай жақсы болар еді. Олар қажетті құралдармен жабдықталып, табиғатты қорғауға үлес қосар еді. Мұндай ұйым адамдардың табиғатқа деген жауапкершілігін арттырып қана қоймай, қоғамды біріктірер еді.
Табиғатты қорғау – тек экология мәселесі емес, ол адамның мәдениеті мен тәрбиесінің көрсеткіші. Біз бүкіл әлемді бір күнде өзгерте алмауымыз мүмкін. Бірақ өзіміз тұрған жерді таза ұстап, өзгелерге үлгі бола аламыз. Нағыз жанашырлық дәл осындай кішкентай әрекеттерден басталады.
шағым қалдыра аласыз


