ТУҒАН ЖЕР - АДАМ ӨМІРІНДЕ КИЕЛІ, ҚАСИЕТТІ, ЕҢ НЕГІЗГІ БАСТЫ БАЙЛЫҒЫ ДЕП БІЛЕМІН. ОНЫҢ САЛҚЫН САМАЛЫ, ӘСЕМ ТАБИҒАТЫ, МӨЛДІР СУЫ, АШЫҚ АСПАНЫ Т.Б. ТАМСАНДЫРЫП, КӨЗГЕ ТҮСЕДІ ОНСЫЗ ЕЛЕСТЕТЕ АЛМАЙМЫЗ. БҰЛ БІЗ НАҚТЫ ОСЫ ЕЛІМЕН, ЖЕРІМЕН, ӨТКЕНІМЕН, АЛДА КЕЛЕ ЖАТҚАН БОЛАШАҚПЕН БАЙЛАНЫСТЫРАДЫ МАҢЫЗЫ ӨТЕ ЗОР ЖӘНЕ ЫҚПАЛЫН ТИГІЗЕДІ. СОЛ СЕБЕПТЕН АДАМДА БОЛАШАҚТАН БАСТАП - АҚ ӨЗ ОТАНЫНА ДЕГЕН ШАБЫТЫ, СҮЙІСПЕНШІЛІГІ, АДАМГЕРШІЛІГІ Т.Б. СЕЗІМІН ОЯТАДЫ. ӘР АДАМНЫҢ ХАЛЫҚЫНА, ОТАНЫНА ДЕГЕН ОЛ ҮЛКЕН ПАРЫЗЫ БОЛЫП САНАЛАДЫ. ӘРБІР АДАМҒА ӨЗ ТУҒАН ЖЕРІ ӘРҚАШАН ЖАНЫНА ЖАҚЫН ӘРІ ЫСТЫҚ БОЛЫП КЕЛЕДІ. ҚАЗАҚ ХАЛҚЫ: " ОТАНСЫЗ - АДАМ, ОРМАНСЫЗ - БҰЛБҰЛ" ДЕП БЕКЕР АЙТПАҒАН. ӘРБІР АДАМ БАЛАСЫ ӨЗ ОТАНЫНСЫЗ, ӨЗ ТУЫП ӨСКЕН ЖЕРІНСІЗ, ХАЛҚЫНСЫЗ ӨМІР СҮРЕ АЛМАЙДЫ. СОЛ СЕБЕПТЕН ДЕ ӨЗ ОТАНЫМЫЗДЫ СЫЙЛАП, АЯЛАЙЫҚ.