Адам ғұмыры өлең

Өте оғаш естілгенмен құлаққа

Бір шындығы бар секілді бірақта

Бір адамның жүріп өткен ғұмыры

Жеті-ақ күндей бар болғаны бір апта

Өте терең бұл ойымның астары

Кіндігіңнің тамып жерге жасқаны

Туылғаннан он үш жасқа толғанша

Дүйсенбі ғой өміріңнің бастауы

Әрі қарай көңіліңнің аш гүлін

Жігер болар жүректегі бастығың

Аралығы он үш пенен отыздың

Сейсенбідей жалындаған жастығың

Дәмін татып тәтті менен ашшының

Кемеліне келсең қонар бақ бүгін

Аралығы отыз бенен қырықтың

Сәрсенбідей сәтін салған сәтті күн

Ағасына айналар сәт еліңнің

Кеңейетін шағы осы деміңнің

Бейсенбідей бекемделген бекіген

Кезеңдері қырық пенен елудің

Елу жаста тұрма бірақ тұралай

Алпыс үшке аттап өтсең құламай

Пайғамбардың жасы дейді бұл уақыт

Мұсылманға қасиетті жұмадай

Зейнетақың таныта алса кеңдігін

Ақталғаны бейнетің мен тер бүгін

Алпыс үш пен жетпіс жасың тым қысқа

Қысқартылған күні сынды сенбінің

Жас күніңнен тек жаңғырық естілген

Көңіліңнен басқа бәрі ескірген

Жетпіс жастан әрі қарай жексенбі

Ұйықтайсың жұмысың жоқ ешкімнен