Анаға сыр

Ар жағында жүрсемде алты қырдың,

Сезіп жүрсің жанымның жарты мұңын.

Тілегін тілеп жүрсің ба? Жаратқаннан,

Жампоздықты білмеитін жарқыныңның.

Алтын гүлің, ажырап бауырыңнан,

Жат қоғамға сыйлайды тағы бір ән.

Азабынан аршылды ақ жүрегім,

Ана өзіңді үздіксіз сағынудан.

Алтын анам, өзіңсің жалғыз қоғам,

Пейіліңе куәгер аңыз далам.

Жылулықты ұрлады ұрпақтардан,

Мейірімге тапшылау тағы заман.

Тұнық заман, тығылып тұрса мұнда,

Балаң қалды бақсының құрсауында.

Лас қоғамға қараудан тоңды көзім,

Жатайыншы жылынып құрсағыңда.

Сосын сосын...арманға асығайын,

Ақылыңды тыңдайын, жасымайын.

Жүрегіңді мәңгіге мекен етіп,

Жыламайын, ешкімнен жасымайын.

Қайдан бірақ, бәрі де қиял сағым,

Бауырына тартпады ұяң шағым.

Жалғызсырап жүрмін бе? Біле алмадым,

Аялы алақаныңды жиі аңсаймын.

Жылжып өтті, жылмыңдап жыл жолағы,

Сәби күндер сағым боп сырғанады.

Наласы бар, жанында жарасы бар,

Құлыныңның көз жасы құрғамады...