Ақылды қоян мен мақтаншақ түлкі

Ерте, ерте, ертеде бір орманда кішкентай ақ қоян өмір сүріпті. Ол өте ақылды, мейірімді және еңбекқор екен. Күн сайын ормандағы достарына көмектесіп, бәрімен тату-тәтті өмір сүріпті.

Сол орманда бір түлкі де болыпты. Түлкі өте айлакер, бірақ мақтаншақ екен. Ол өзін бәрінен ақылды санап, үнемі басқаларды менсінбей сөйлейді екен.

Бір күні орманда қатты жел тұрып, жануарлардың үйлері бұзыла бастапты. Барлығы абыржып, не істерін білмей қалады. Сол кезде қоян:
— Достар, бәріміз бірігіп, үйлерімізді бірге жөндейік! — деп ұсыныс айтады.

Ал түлкі болса:
— Маған ешкімнің көмегі керек емес! Мен өзім бәрін жасай аламын! — деп мақтанып кетеді.

Қоян мен басқа жануарлар бірігіп, тез арада үйлерін қалпына келтіреді. Ал түлкі жалғыз өзі қиналып, үйін жөндей алмай қалады. Күн батып, жаңбыр жауа бастағанда, түлкі тоңып, қатты өкініпті.

Сол кезде қоян түлкіні аяп:
— Жүр, бізге кел. Біз саған көмектесеміз, — дейді.

Түлкі ұялып:
— Рақмет, қоян. Мен енді мақтанбаймын, бәрімен тату боламын, — деп уәде береді.

Содан бері түлкі де өзгереді, достарымен бірге өмір сүріп, көмектесуді үйренеді.