Бақыт пен махаббаттың үнсіз тілі

Адам өмір бойы бақыт іздейді. Біреу оны байлықтан, біреу жетістіктен, біреу өзгеден күтеді. Бірақ қызығы – бақыт ешқашан қатты дыбыспен келмейді. Ол есікті ақырын қағады. Көбіне біз сол дыбысты естімей қаламыз.

Бақыт – үлкен сәт емес.

Ол – байқалған сәт.

Таңғы жарықтың терезеден түсуі.

Жақын адамның жай ғана «қалайсың?» деуі.

Ішің тыныш болған бір сәт.

Бірақ біз көбіне үлкен бақыт күтеміз.

Сол себепті кішкентай бақыттарды жіберіп аламыз.

Ал махаббат ше?

Махаббат – сөз емес.

Ол дәлелдеуді қажет етпейтін сезім.

Ол «мен сені сүйемін» дегенде емес,

«мен сені түсінемін» дегенде көрінеді.

Махаббат – бірге күлу емес тек,

бірге үнсіз отыра алу.

Біреудің жанында өзіңді жасырудың қажеті жоқ болса –

міне, сол махаббат.

Кейде адамдар махаббатты қиындатып жібереді.

Оны драмаға айналдырады,

ауыр сөздермен өлшейді,

қорқынышпен ұстап тұруға тырысады.

Бірақ шынайы махаббат – жеңіл.

Ол қысым емес.

Ол еркіндік.

Егер сен біреудің жанында өзің бола алсаң –

сен дұрыс жердесің.

Бақыт пен махаббат бір-біріне ұқсайды.

Екеуі де сырттан келмейді.

Екеуі де іштен басталады.

Өзін сүйе алмаған адам

ешқашан толық сүйе алмайды.

Өзін түсінбеген адам

ешқашан басқаға тыныштық бере алмайды.

Адам көбіне біреуді күтіп өмір сүреді.

«Бір күні біреу келеді де, бәрі өзгереді» деп.

Бірақ шындық басқаша:

біреу келгенде емес,

сен өзгергенде бәрі өзгереді.

Бақыт – бұл табу емес.

Бұл – байқау.

Махаббат – бұл ұстап қалу емес.

Бұл – бағалау.

Соңында адам бір нәрсені түсінеді:

Нағыз бақыт – мінсіз өмірде емес,

шын өмірде.

Ал нағыз махаббат – идеал адамда емес,

сені түсінетін адамда.

Және ең маңыздысы —

Егер сенің жүрегің тыныш болса,

сен қазірдің өзінде бақыттысың.тілі

Адам өмір бойы бақыт іздейді. Біреу оны байлықтан, біреу жетістіктен, біреу өзгеден күтеді. Бірақ қызығы – бақыт ешқашан қатты дыбыспен келмейді. Ол есікті ақырын қағады. Көбіне біз сол дыбысты естімей қаламыз.

Бақыт – үлкен сәт емес.

Ол – байқалған сәт.

Таңғы жарықтың терезеден түсуі.

Жақын адамның жай ғана «қалайсың?» деуі.

Ішің тыныш болған бір сәт.

Бірақ біз көбіне үлкен бақыт күтеміз.

Сол себепті кішкентай бақыттарды жіберіп аламыз.

Ал махаббат ше?

Махаббат – сөз емес.

Ол дәлелдеуді қажет етпейтін сезім.

Ол «мен сені сүйемін» дегенде емес,

«мен сені түсінемін» дегенде көрінеді.

Махаббат – бірге күлу емес тек,

бірге үнсіз отыра алу.

Біреудің жанында өзіңді жасырудың қажеті жоқ болса –

міне, сол махаббат.

Кейде адамдар махаббатты қиындатып жібереді.

Оны драмаға айналдырады,

ауыр сөздермен өлшейді,

қорқынышпен ұстап тұруға тырысады.

Бірақ шынайы махаббат – жеңіл.

Ол қысым емес.

Ол еркіндік.

Егер сен біреудің жанында өзің бола алсаң –

сен дұрыс жердесің.

Бақыт пен махаббат бір-біріне ұқсайды.

Екеуі де сырттан келмейді.

Екеуі де іштен басталады.

Өзін сүйе алмаған адам

ешқашан толық сүйе алмайды.

Өзін түсінбеген адам

ешқашан басқаға тыныштық бере алмайды.

Адам көбіне біреуді күтіп өмір сүреді.

«Бір күні біреу келеді де, бәрі өзгереді» деп.

Бірақ шындық басқаша:

біреу келгенде емес,

сен өзгергенде бәрі өзгереді.

Бақыт – бұл табу емес.

Бұл – байқау.

Махаббат – бұл ұстап қалу емес.

Бұл – бағалау.

Соңында адам бір нәрсені түсінеді:

Нағыз бақыт – мінсіз өмірде емес,

шын өмірде.

Ал нағыз махаббат – идеал адамда емес,

сені түсінетін адамда.

Және ең маңыздысы —

Егер сенің жүрегің тыныш болса,

сен қазірдің өзінде бақыттысың.