Эмоцияны ішке жинау – жарылуға апарар жол

Бала кезімізден «жылама», «ашуланба», «бәрі жақсы болады» деген сөздерді естіп өстік. Уақыт өте келе эмоцияны көрсету әлсіздік сияқты көріне бастайды. Бірақ адамның ішкі күйі басылып қалмайды. Ол жинақтала береді. Ал тым көп жиналған эмоция – ерте ме, кеш пе, сыртқа шығады. Бұл – психологияда дәлелденген құбылыс.

Эмоцияны ішке сақтап жүру – жүк арқалап жүрумен тең. Уақыт өте келе ол шаршатады, қажытады, тіпті физикалық ауруларға алып келеді. Адам үндемей жүріп, бір сәтте жарылып кетуі мүмкін. Бұл – ішкі қысымның нәтижесі.

Психологтар эмоцияны тануды, қабылдауды және қауіпсіз жолмен шығаруды үйренуге кеңес береді. Мысалы, ашуың келсе – терең тыныс алып, оны мойында. Ренжісең – оны ішіңде сақтамай, сөзбен білдір. Эмоция – жау емес. Ол – адамның ішкі «датчигі», ішкі дабылы.

Шынайы тыныштық – эмоцияны жасыру емес. Ол – эмоциямен сау қарым-қатынас орнату. Өз сезімдеріңмен күрескен сайын, өзіңе қарсы шығасың. Ал қабылдаған кезде ғана жеңілдік келеді.