Ене мен келін қатынасы – өмірлік тәрбие

Ене мен келін арасындағы тәрбие: екі жүректің үйлесімі.Қазақ отбасындағы ең нәзік те, ең терең қарым-қатынастардың бірі – ене мен келін арасындағы байланыс. Бұл қарым-қатынас — тек екі әйелдің арасында ғана емес, бүкіл әулеттің бірлігін сақтайтын, шаңырақтың берекесін бекітетін тәрбиелік мектеп. Ене – тәлімнің бастауы, келін – тәрбиенің жалғасы. Екеуі үндессе – үй жылы, ұрпақ кемел; екеуі жараспаса – шаңырақ шайқалады.

Келіннің табалдырықты аттауы — тәрбиенің жаңа тарауы.Келін жаңа әулетке қадам басқанда, ол тек өзге үйге емес, басқа дәстүрге, басқа тәртіпке, басқа рухани кеңістікке енеді. Оның әрбір әрекеті сол әулеттің мәдениетінен сыр шертеді. Бұл тұста енеге үлкен жауапкершілік артылады:келінге бағыт-бағдар көрсету, өз білгенін үйрету, оны өз перзентіндей қабылдай білу — үлкен көрегендікті талап ететін іс.

Қазақта: «Келін ененің топырағынан» деген сөз бар. Бұл — келінді қалыптастыратын орта, ұстаз, үлгі — ең алдымен ене екенін білдіреді.Ененің даналығы – әулеттегі тыныштықтың тірегі.Нағыз данагөй ене – ақылын астарлап айтатын, тәрбие жолын жұмсақ жеткізетін, өз ісімен үлгі бола білетін жан.Мұндай ене:

• келіннің кемшілігін жұртқа ашпай, оңаша кеңес айтады;

• жүктемені міндет емес, тәрбиелік із қалдыру деп түсінеді;

• әр келіннің табиғатын, мінезін сыйлайды;

• келіннің жетістігін өз жетістігіндей көреді.

Бұндай үйлесім бар жерде реніш те, өкпе де ұзаққа созылмайды. Өйткені бұл байланыс — өнегеге негізделген байланыс.Келіннің міндеті – сый мен ізетті сақтай білу.Келін — жаңа әулетке келген қонақ емес, сол үйдің болашақ анасы, ошағының иесі.Оның басты міндеті:

• үлкенді сыйлау, кішіге құрмет көрсету;

• «мен» демей, «біз» деп үйрену;

• ененің тәжірибесін қабылдап, өміріне сабақ ету;

• әулеттің дәстүрін сақтап, жаңғырта білу.

Келіннің көргенділігі – оның дауысының жайлылығынан, іс-қимылының әдептілігінен, отбасына деген ықыласынан көрінеді.Екі жүрек үйлескенде — отбасы баянды болады.Ене мен келін арасы — тек қарым-қатынас емес, бұл — екі ұрпақты жалғайтын алтын көпір. Екеуі бір-бірін түсініп, сыйластықты сақтай білсе, баланың тәрбиесі де дұрыс қалыптасады.

Өйткені бала әжеден мейірім, анадан тәрбие алады. Екеуінің ортасындағы үйлесім — ұрпақ болашағына берілер ең үлкен мұра.Қазіргі заман: жаңа көзқарас — өзгермеген құндылық.Замана өзгерсе де, отбасының бірлігін сақтайтын тәрбиенің маңызы өзгермейді.

Бүгінгі ене:

• келінді қызымен тең көруді;

• оның өз білік-тәжірибесі бар екенін түсінуді;

• сыйластық пен құрметтің екіжақты екенін қабылдауды

үйренсе,бүгінгі келін:

• әулетті құрметтеуді;

• ұлттық дәстүрді сақтауды;

• бірлік пен татулықтың әйел жүрегінен басталатынын

түсінеді.Сол кезде екеуінің арасында кедергі емес, сенім көпірі орнайды.

Қорыта келгенде,ене мен келін қатынасы – бір күндік емес, өмірлік тәрбие. Бұл тәрбиенің негізі — сыйластық, шыдам, түсіністік және жүректің кеңдігі.Екі әйелдің бір-бірін толықтыруы — бір шаңырақтың шаттығы, бір әулеттің абыройы, бір ұрпақтың тәрбиесі,-деп білемін.