Лақтарым,
шырақтарым!
Аша қойыңдар, аша
қойыңдар!
Енелерің келді-
Сендерге сүт әкелді
Емешегім иіп тұр.
Аппақ сүтім
тамшылап,
Тұяғыма тиіп тұр! –
Автор: деп өлеңдетеді
екен.
Жеті лақ есік күршегін ашып енелерін кіргізеді.Ешкі
лақтарын сүтке тойғызып, қайтадан орманға кетеді.Ал, лақтары есікті
мықтап жауып алады.
Автор:Ешкі орманға кеткенін байқап қасқыр: О, мына
орманда ешкі де тұрады екен ғой!Өзінің неше лағы бар, оңай олжаға
тап болдым ғой.Қарным бір тоятын болды.(деп қарнын сипап
қояды.)
Автор:Ешкінің өлеңін қасқыр тыңдап тұрады.Ешкі
орманға кетісімен, қасқыр есікке келіп жұп-жуан
даусымен.
Қасқыр: О, Лақтарым!Ой
шырақтарым!
Аша қойыңдар,
Аша қойыңдар!
Енелерің келді-
Сендерге сүт әкелді
Тұяғым шылқыған су.
Автор: -дейді
өлеңдетіп.
Лақтар:
-Естідік, естідік-біздің енеміздің даусы жіңішке,
өлеңі де бұдан басқа. – дейді.
Автор:Қасқыр не істесін.Ұстаға барады да, көмейіне
жіңішке тіл салып беруін сұрайды.Өлең айтқанда даусы жіңішке шықсын
деп ұста көмейіне жіңішке тіл салып
береді.
Қасқыр:
О, ұста менің көмейіме жіңішке тіл салып бер
әйтпесе жеп қоямын.
Ұста:Қолымнан
келмейді.
Қасқыр:Жеп қоямын, жіңішкертіп бер
дейді.
Автор:Үйшіктің жанына келеді де, бұта арасына
жасырынады.Өрістен ешкі келеді.Есікті
қағып.
Лақтар: Бұл кім?
Ешкі:Лақтарым,
шырақтарым!
Аша қойыңдар!
Енелерің келді-
Сендерге сүт әкелді
Емешегім иіп тұр.
Аппақ сүтім
тамшылап,
Тұяғыма тиіп тұр!-
Автор:дейді әндетіп
Лақтар:Есік ашып, енесін кіргізеді.Бәрі қасқырдың
қалай келгенін, өздерін жемек болғанын анасына айтып
береді.
Ешкі кетерінде:
-Егер біреу келіп, мен айтатын өлеңді түгел айтпаса
және даусы жуан болса есікті ашпаңдар,-деп қатты
тапсырады.
Автор:Ешкі кетісімен қасқыр есікке келеді.Содан
жіп-жіңішке даусымен.
Қасқыр:
Лақтарым,
шырақтарым!
Аша қойыңдар, аша
қойыңдар!
Енелерің келді-
Сендерге сүт әкелді
Емешегім иіп тұр.
Аппақ сүтім
тамшылап,
Тұяғыма тиіп тұр! –деп
әндетеді.
Лақтар анасы екен деп есікті
ашады.
Қасқыр:О, шырақтарым менен қорықпандар.Мені
сендерге енелерің жіберді, аналарың орманда күтіп
отыр,-дейді.Лақтар қасқырдың соңынан еріп жүре
береді.
Автор:Ешкі өрістен келеді, өлеңін қанша рет
қайталайды.Үн жоқ.Қараса есік ашық, үйге кісе, бір лақ
қалмаған.Пештің ішін қараса, жалғыз лағы қалыпты.Лақтарынан
айрылған ешкі есігінің алдына отырып жылай
береді.
Лақ:Апа, сіз жоқта, қасқыр сіздің даусыңызды салып,
сіздің өлеңіңізді айтты.Біз есік аштық.Қасқыр бізді алдап
бауырларымды орианға алып кетті.
Автор:Ешкі орманда аңшыны көріп жылап көмек
сұрайды.
Ешкі:Аңшы, маған көмек беріңіз!Қасқыр менің
лақтарымды алдап, орманға алып
кетіпті.
Аңшы:О, жүр мен оның сазайын тартқызайын. Ешкі
аңшыны ертіп қасқырдың ұясына
келеді.
Қасқыр:Ой, мынау аңшы ғой, қолындағы мылтығы ма?Қой
атып тастамай тұрғанда қашайын.
Лақтар:О, анамыз келді, апа кешіріңіз енді есікті
ешкімге ашпаймыз,-деп жылайды.
Автор: Ешкі лақтарымен табысып, орманда бақытты
өмір сүреді.
