Тұңғиық көлі.

Баяғы өткен заманда, аты затына сай Қасқырбай деген бай болыпты. Оның ай десе аузы , күн десе көзі бар Күнсұлу деген қызы болады.Бірақ бай қызына күн көрсетпейді.Бір күні бай бәйбішесіне: - Әй,бәйбіше Күнсұлуды бір бетпақ далаға апарып таста,-дейді. Қызын өзі де жақтырмайтын еді. Оның сөзіне қуана-қуана келіседі. Келесі күні олар жолға шығады. Жол-жөнекей бір жерге түнейді, кешке таман бәрі ұйықтайды.Түн ортасында бай мен бәйбіше жиналып өз үйлеріне кетіп қалады.Таңертең жалғыз екенің сезген Күнсұлу жылай-жылай жастары көл болады. Ол көлді адамдар «Тұңғиық » атап кетеді.Күнсұлу әр жыл сайын келіп сол көлге мұның шағатын. Осыдан үш жыл өткен соң Күнсұлу бойжетіп өз бақытын табады.Көп ұзамай олардың Назар мен Айсұлу деген егіз балалары дүниеге келеді.Олар ақылды болып өседі.Көп уақыт өтеді. Солай жолға шығады Тұңқиық көліне келеді. Назар жүгіріп барып: - Анашым, қарашы мынау қандай қорқынышты көл,-дейді. Айсұлу жағаласа сөйлеп: -Жоқ, бұл әлемдегі ең әдемі көл, анам сияқты,-дейді.Сол сәтте алыстан екі адам бұлдырана көрінеді.Жақындағанда Күнсұлудың әке-шешесі екен.Солай олар бар жағдайды айтып береді : -Сен кеткелі жанымызға тіреу ешкім болмады бізді кешірші-дейді.Күнсұлу оларды кешіреді бірақ он жыл қасында болмаанына қайғырады , оларды табыстырған тұңғиық көлі.Енді Күнсұлу жыл сайын емес, күн сайын келіп өз қуанышымен бөлісетін болды.Осыдан екі жыл өткен соң дүниеге Хақназар деген ұл келеді, артынан Күнсұлудың әке-шешесі дүниеден өтеді.Сол жылдары «Тұңғиық» бір тасып , бір тартылып қайта орнына келеді.Бұл құбылыс Күнсұлудың қуанышымен мұңына байланысты қайталанатын.