Эссе Өз ойым

Көшеде келе жатырмын. Алдымнан әп-әдемі екі қазақ жігіті өтті. Аса мән бермеген едім. Кейін жаныма қарасам жол шетіндегі шіркеуге кіріп барады. Ақша үшін қор болған намыс-ай. Олар үшін менің жаным қынжылды. Өзім дінімді сатқандай нашар сезімде болдым. Бүгінгі жазбама түрткі болған осы оқиға болды.

«Жаным арымның садағасы». Бұл менің өмірлік ұстанымым.Өмірде шешімді осы ұстаныма қарай қабылдағанды жөн санаймын. Жүректегі ар-намысымызды қадірлей білу адам бойындағы асыл қасиет деп білем.Бойында намысы бар адам Отанының,ұлтының,дінінің, қоршаған орта мен қоғамның мәнін сезініп, соның амандығы мен еш жерде қор болмауы үшін күресуге дайын тұрады.

Қазіргі біздің өмір сүріп отырған қоғамда қарының ашатын жайттар көп. Қылмысқа бару, дінін сату,ұлтын сату, ар-намысын сату. Мұдай адамдарға басқалардың намысын өз намысы мен абыройы сияқты қорғайды деп сенім артуға болмайды.

Мен Қазақпын! Маханбеттің, Бөгенбейдың, Бауыржанның күшін, намысын бойыма жиып өскен жас шыбықпын. Кейін елдің үлгі тұтар діңгегі болам деп білем. Абайдың, Ыбырайдың, Шоқанның ар-намысы бар бойымда. Қазақтың атын жақсы жағынан әлемге жария ету біз секілді жастардың міндеті.Сапалы білім беріп,саналы тәрбиесін беріп жүрген ұстаздарымыздың арақасында ел үшін еңбек ететін азамат боламыз. Мен өмірлік ұстанымымды дұрыс қабылдадым деп білем.

Мадияр Мадина

6 «Б» сыныбы