Ғашықтық жырлары — қазақ фольклорының мәңгілік мұрасы

Қазақ халқының рухани қазынасында ғашықтық жырлары ерекше орын алады. Бұл жырлар — тек ғашықтық сезімін суреттейтін туындылар ғана емес, сонымен қатар халқымыздың эстетикалық танымын, моральдық ұстанымдарын, дүниетанымын танытатын асыл мұралар. «Қозы Көрпеш — Баян сұлу», «Қыз Жібек», «Айман — Шолпан» сынды эпостық жырлар қазақ жастарына махаббаттың адалдығын, еркіндік пен ар-намысты жоғары қоюды үйретті.

Ғашықтық жырлары — фольклорлық поэзияның лирикалық-эпостық жанрына жатады. Бұл жырлардағы кейіпкерлер өздерінің сүйіспеншілігі үшін күреседі, қиындықтарға қарсы тұрады, сол арқылы адамзаттық мәңгілік құндылықтарды паш етеді. Қазақ фольклорында махаббат тек жеке сезім емес, ол — ұлттық намыс, тәуелсіздік пен еркіндіктің символы.

Ғашықтық жырлары поэтикалық тілдің көркемдігімен, метафоралық бейнелердің молдығымен ерекшеленеді. Олардың құрылымы да ерекше: жыр түрінде айтылып, суырыпсалмалық дәстүрге негізделеді. Осы арқылы халық ауыз әдебиеті ғасырлар бойы жастарды тәрбиелеудің, ұлттық болмысты сақтаудың құралына айналған.

Бүгінгі күні де ғашықтық жырлары әдебиет сабақтарында, фольклор үйірмелерінде, өнер байқауларында кеңінен қолданылады. Олар арқылы оқушылар ұлттық мәдениетпен жақынырақ танысып, тіл байлығын арттырып, поэтикалық талғамын қалыптастырады.