Жұбан Молдағалиевтің «Қыран дала» атты өлеңі – туған жерге, қазақ даласына арналған ұлы гимн. Ақын бұл туындысында қазақтың кең де байтақ даласын бейнелеуде риторикалық сұрауларды жиі қолданады. Бұл тәсіл өлеңнің әсерлілігін арттырып қана қоймай, оқырманды ойлануға жетелейді.

Өлеңде кездесетін риторикалық сұраулар ақынның мақтанышы мен сүйіспеншілігін айқын көрсетеді. «Дала қандай кең еді?», «Оны кім сүймейді?» секілді сұрауларға жауап іздеудің қажеті жоқ, өйткені жауабы белгілі: дала – ұлы, оны барша халық сүйеді. Осылайша ақын туған жердің құдіретін асқақтата түседі.

Риторикалық сұраулар өлеңнің мазмұнын динамикалы етіп, тыңдаушыға тікелей әсер етеді. Оқырман өлеңді оқи отырып, өзіне бағытталғандай сұрақтарға тап болады да, іштей жауап береді. Бұл тәсіл ақын мен оқырман арасындағы байланыс орнатудың қуатты құралы.

Жалпы алғанда, Жұбан Молдағалиевтің риторикалық сұрақтарды қолдануы өлеңнің поэтикалық қуатын арттырып, қазақ даласының ұлылығын паш етеді. Ақынның әрбір сұрағы – халқына деген сүйіспеншілігінің, туған жерге деген тағзымының көрінісі.