Өлең:" Қазақ тілі".

Қазақ тілі!

Қазақ, қазақ тілде сөйлеу үшін

Не таппадым сарқылды білек күшім

Тілімді жойып алмау негізінде

Ойладымда, ұйқыға жәймен көштім

Мен бұл сәтте түс көрдім өте жаман

Жарық сәуле көрінбеді сол табыттан

Неткен сұмдық жансыз жатты қол аяғым

Дауысым шақпай қинады сұм тамұқтан

Бірде, құстардың шиқылы шыңып жатта

Ат кісінеп, ақырады есек қатты

Аяқ дауысы есітілді құлағыма

Қазақ жігіт әнге сала бастады

Жануарда өз тілінде шиқылдап ақырады

Адамды олар ұлтшылдыққа шақырады

Өзге тілде сайрасақ бір күн келіп

Ызаланып ит адамды қабады

Туған тілді естігенде жүрегім

Дүрсілдеп қоя берді, бір күйредім

Әсте – әсте денеме жан кіргендей

Бір жеңілдеп, сол сәтте жай іркілдім

Бір кезде табытқа сәуле түсті

Қақ алдыма әзірлейіл жүзі сұсты

Жан алмаққа келгенін ішім сезіп

Сол сәтте кәлимам тілге түсті

Бар өмірім көз алдымда зулады

Тағат таппай жүрегім бір тулады

Өлгенімше өз тілімде сөйледім

Арманым жоқ алсаң ал мына жанды