ШҚО Семей қаласы

М.О.Әуезов атындағы

педагогикалық колледжі

ІV курс студенті

Ынтымақ Айжан

Өтіп жатыр күздің соңғы күндері.

Тағы күз сары дала сол баяғы, 
Сары алтын шашылғандай қоймадағы.
Жалаңаш теректер тұр тебіреніп, 
Кеткен дей жапырақсыз бойдан жаны.

Отырмын бақ ішінде күзімменен,
Күз десе қыстың суық ізін көрем,
Көктерек бұтағында жапырақ тұр,
Ең соңғы үмітіндей үзілмеген.

Күз келіп тіршілігім тоқтағандай,
Табиғат қарайлайды от жанардай.
Күз желі тербегенде теректерді,
Гуілдеп жапырағын жоқтағандай.

Көктерек байғұсым ай жыламағын,
Ақ боран суық ызғар сынақ алдың.
Көгерер күнің келер әлі сенің,
Күзбенен күрсіндірме жыр адамын.

Табиғат жұбатайын сен керегім,
Жырыммен күз суығын көмкеремін.
Жапырақ жайрап жатқан кезіңде бұл,
Мен үшін көркем едің көркем едің.

Қаһарлы қыс таяғандай өлкеге,

Суық жел де,екпін ала гуледі.

Уакыт шіркін зымырайды ілгері

Өтіп жатыр күздің соңғы күндері.