Қазақстан!

Қалайша қалам алып жазбай қалам,

„Қазақ”-деп соғып тұрса,менің санам.

Кереметін айтайын жіпке тізіп,

Мен туғанда қуанған қазақ далам.

Аузыма дуалы сөз келген кезде,

„Бекет ата-пірім” боп енген кезде.

Бір Аллам шабыт беріп қолдағанда,

Сөз табамын ойланбай дереу,лезде.

„Шығысым”-шыңға биік шырағымсың,

„Оңтүстік”-өнер сүйер жыр әнімсің,

„Солтүстік”- сары бидай қырманымсың,

„Батысым”- атқа мінген пырағымсың.

„Алматым”-Алатауым асқаралы,

„Қызылордам”- қызыл құмым,қырдың бағы.

„Жамбылым”-жазиралы жарқын далам,

Оңтүстік Қазағымның бақ сарайы.

„Шымкентім”- өнер орда алған тағы.

„Өскемен”- өрісің кең,биік қандай?

„Семейім”-ақындарға,кең сарайдай

Алтайды қосып айтып кетейінші,

Шығыстың кереметі тамған балдай.

„Нұр-Сұлтан”-асқар бағым,ару қалам,

„Қарағанды”-қара көмір байтақ далам,

„Жезқазған”-мыс балқыту өкімімен

Орталық Қазақстаннан орын алған.

„Павлодар”-мәдениеттің орталығы,

„Көкшетау”- Бурабаймен мақтанады.

„Қостанай шикізат пен алға шыққан,

Солтүстік Қазақстанның бір аймағы.

„Ақтөбе”-Батысымның бал қаймағы,

„Атырау”-кіші жүздің тұрған жаны.

„Маңғыстау”-мұңайымның байлық кені

Батысым батырлардың қасық қаны

Бабалар аманат қып қалдырған жер,

„Қазақстан”аузы берік,ұйыған ел.

„Отан”-деп соғып тұрса әр қазақтың,

„Әнұран” шырқалса екен жүрегінен.

Қазақстан рәміздерін біліп тұрсақ,

Басымызды „Қазақ”-деп иіп тұрсақ.

„Отаным,Қазақстан!”-деп отбасында,

Баланың санасына құйып тұрсақ.

Қолда барды қадірлеп білейікші,

„Қазақстан”-деп ұрандап жүрейікші.

Әлемге мойындатып Қазақ жерін,

Тату болып,биік өмір сүрейікші.