Қазіргі қазақ театрлары көрермендердің сұранысына сай ма?

Театр-сымбатты өнердің ішіндегі мәдениет ошағы. “Театр-адамның өзін-өзі сахнадан көріп, өзін-өзі түсінетін орын”,деген екен Шәкен Айманов. Ал, бүгінгі театрдың жайы қалай? Көременннің сұранысына сай ма?-деген сұрақ төңірегінде өз ойымды жеткізсем деймін.

Белгілі жазушы-драматург Сайын Мұратбеков ертеректе мынадай бір пікір айтқан екен: “Қазірде жылына жүзге жуық пьеса жазылатын көрінеді. Бұл-меніңше, сапасыздықпен қатар салмақсыздықтың да дәлелі.Ертеректе жылына бір пьеса дүниге келсе-келетін, келмесе-үлкен әңгіме болатын. Ал терең толғаныста туған, халық өмірін бейнелейтін пьесалардың сахнадағы өмірі де ұзақ болатын. Ал қазір ше?”

Бұл-отыз жыл бұрын қойылған сұрақ. Ал қазір ше?

Қазіргі таңда көрермендердің театрға деген қызығушылықтары төмендеп, тіпті театрға аяқ баспайды.Менің ойымша,көрермендердің театрға аяқ баспайтынының бір себебі, қоғамда қазақ драматургиясында сапасыз пьесалардың көбеюінен деп білемін.Оның үстіне, қазір әзіл-сықақ театрлардың көбеюде әсер еткен болар. Осы орайда “Таңшолпан” бағдарламасының тілшісі: -“Театрға жиі барып тұрасыз ба?-деген сұрақ қойғанда, жұрттың біраз бөлігі: шынайы замандас бейнесін, адамның болмыс-бітімін ашып көрсететін дүниелерді көрсетудің орнына мән-мағынасы жоқ дүниелерге әуес болып барады деген жауаптарын естіген едім. Осы жауаптан-ақ қазақ театрлары көрерменнің сұранысына сай келеді деуге болады ма? Ол жағын өзіңіз пайымдай жатарсыз...Әрине, бұл барлық қазақ театрларына топырақ шашқаным емес. Қазақ классиктерінің мықты шығармаларын, атап айтқанда Ж.Аймауытовтың “Қартқожасын”,М.Дулатовтың “Бақытсыз Жамалын” ерекше сәтті дерліктей сахналап, көрермен көзайымына айналған театрларда баршылық, бірақ саусақ санарлық.

Қорытындылай келсем, көрерменде бір ғана сұраныс бар- ол қандай болмасын, сапалы спектакль! Сондықтан, театрлық қойылымдарда-драматург, режиссер, актер-осы үштік бір-бірімен қабысып жатса, дәм татусыз дүмбілез дүниелерге заңмен шектеу қойылса, көрермендердің де театрға ағылатыны сөзсіз.