Қожаберген Жырау

Қожаберген

Әрбір қазақ тарихын ,

Жырлап жүрген жырымен.

Әз Тәукенің қолында,

Көзге түскен қырымен.

Тарихты ойға алады ,

Жүрекпен жырға салады.

Халқының бейбіт болғанын,

Ғұмыры бойы қалады.

Ел мүддесін ақтады ,

Туған жерін сатпады .

Жау жағадан келгенде ,

Жай барақат жатпады.

Күлтөбеде туылған ,

Халқы оны қолдаған.

Жақсы менен жаманды,

Жан дауысымен жырлаған.

Қожаберген жырау

Қазақ халқын қорғаған,

Білім менен шыңдаған.

Бұндай жырау тарихта ,

Ілуде біреу болмаған.

Ойы оның даралы ,

Сөзі болса саралы.

Халқы үшін әр сөзі ,

Алтын секілді бағалы.

Қожаберген жан-жақты,

Ісі болса парықты .

Өз басын тігіп қауіпке,

Жырлап өткен халықты.

Көркем сөзбен көрінген,

Тұла бойы жетілген.

Халықтың әрбір даулары,

Бейбіт жолмен шешілген.

Батыр жырау

Ат тұяғы тағасында,

Шыныққан ау шамасында.

Үрейленген жауы оның,

Қыран көзбен қарасында.

Он жеті де соғысты ,

Білім менен тоғысты.

Қорқып жауы олардың ,

Бір беткейге ығысты.

Елі үшін барады ,

Жауға қарай шабады .

Зығырданы шыққанда,

Дұшпанын қырып тастайды.

Қожаберген

Қазақтың қайсарлы арысы ,

Солтүстіктің барысы.

Есте қалған ерекше ,

Қайталанбас болмысы.

Қазақ оны қолдаған,

Артық қылығы болмаған.

Жасы болса небәрі,

Он сегізге толмаған.

Көзге түсті шешен боп,

Елге түсті көсем боп .

Елге дұшпан кіргенде ,

Жауға түсті бекем боп.

Қожаберген намысты ,

Әрбір ісі табысты .

Халқының азаттығы үшін ,

Жауы менен де шабысты.