Мұғалім мамандық па, өмірлік ұстаным ба?

Мұғалім мамандығы қоғамдағы ең маңызды мамандықтардың бірі болып табылады, өйткені біздің балаларымыздың болашағы ұстаздардың күш-жігеріне байланысты. Мұғалімдер өз уақытының көп бөлігін балаларды тәрбиелеу мен оқытуға жұмсайды. Себебі оқыту және тәрбиелеу-мұғалім қызметіндегі екі негізгі функция. Бұл ықылым заманнан кел жатқан заңдылық. Заман өзгерген сайын бәрі де өзгереді. Күн сайын қарыштап дамыған заманда ұстаздар қауымы да көштен қалмай сол өзгерістерді игерумен айналысуда олар әрқашан ізденіс үстінде.

«Ұстаздық еткен жалықпас, үйретуден балаға» - деп хәкім Абай айтпақшы ұстаздықты таңдаған адам бұл мамандыққа жан тәнімен берілгендігі жөн. Бойыңда балаларға деген немқұрайлылық болса, мамандықты қате таңдағаның. Өйткені, баланы алдау мүмкін емес. Ол жалғандықты таниды, оған құрметпен және түсіністікпен қарайтын адамды ғана бағалайды. Кез-келген жағдайда мұғалім өз оқушыларына адал болуы керек, олармен ортақ тіл тауып, балалардың проблемаларына түсіністік танытуы тиіс және ең бастысы өз пәнін жетік білуі керек. Әр сабақты қызықты, нәтижелі және ең бастысы есте қаларлықтай ете білуі керек. Мұғалім оқушыны бәрін бірдей көруі керек деп есептеймін. Балалар әртүрлі болады: тентек, ұшқалақ, мойынсұнғыш немесе қыңыр, ұқыпты немесе салақ. Оқушыдан кемшілік іздемес бұрын бір сәт өзін оның орнына қоюы керек. Егер мұғалім баланың ішкі әлеміне бей-жай қараса, ол өз пәнін жақсы білсе де, мектепте орныға алмайды.

Қазіргі мұғалім әр баланың жан дүниесінде қалыптасқан ең жақсы қасиеттерді анықтап, балаларды алған білімдерінен қуаныш алуға шақыруы керек, осылайша олар мектепті бітіргеннен кейін қоғамдағы өз орнын нақты түсінеді. Өйткені, мектеп-өмір жолының өте маңызды, құнды кезеңі. Бұл жылдар бақытты бола ма, әлде оқушының жадында ұсақ қақтығыстарға, көңілсіз толқуларға толы бола ма, ол көбінесе мектептегі атмосфераға, мұғалімдермен және оқушылармен қарым – қатынасына байланысты.

Ойымды қорытындыласам, мұғалім мамандық ғана емес, өмірлік ұстаным. Ұстаз үшін басты қағида – тұлғаны дамыту, мінезін қалыптастыру, нағыз адамды тәрбиелеу. Білім нәрімен өзгені сусындату үшін өзі де дамуды, ізденісті тоқтатпай міндетті түрде алға ұмтылуы керек, өйткені мұғалімнің жұмысы шексіз шығармашылықтың қайнар көзі болып табылады. Өз білгенін өзгеге үйрете жүріп өзі де биік белестерді бағындырады, шәкірттерінің білім көкжиегінде еркін самғауына мүмкіндік сыйлайды.