Тәрбиеші мен ата-ананың қарым-қатынасы

Тәрбиешінің ата-аналармен қарым-қатынасы.

«Балам деген жұрт болмаса, жұртым дейтін бала қайдан шықсын», – деген Ахмет Байтұрсынұлы сөзі бала тәрбиесінің қоғам үшін қаншалықты маңызды екенін айқындайды. Бала – ұлттың болашағы, елдің ертеңі. Сондықтан жас ұрпақ тәрбиесіне жауапкершілікпен қарау – әрбір ата-ана мен педагогтың басты міндеті.

Бала тәрбиесі ең алдымен отбасынан басталады. Отбасы – баланың алғашқы әлеуметтік ортасы, ал балабақша – сол тәрбиені жалғастырушы маңызды мекеме. Осы екі ортаның бірлескен әрекеті ғана баланың толыққанды дамуына мүмкіндік береді.

Белгілі педагог Антон Макаренко ата-ананың бала алдындағы беделі туралы: «Балалардың алдында беделді болуды қаламайтын ата-ана жоқ. Бірақ тәрбие бағытын ойламай, қысым арқылы қалыптасқан бедел уақытша болады» деп атап өткен. Бұл – ата-ана мен тәрбиеші арасындағы дұрыс қарым-қатынастың маңызын көрсетеді.

Тәрбиеші мен ата-ана ынтымақтастығы

Тәрбиеші мен ата-ананың бірлескен жұмысы – бала тәрбиесінің табысты болуының басты кепілі. Балабақшада берілген тәрбие мен үйдегі талап бірдей болғанда ғана бала бойында тұрақты дағдылар қалыптасады. Мысалы, баланы тазалыққа, ұқыптылыққа үйрету тек балабақшада ғана емес, үйде де жалғасуы тиіс.

Тәрбиеші ата-аналармен тығыз байланыс орнатып:

бала дамуы туралы ақпарат беріп,

тәрбиелік бағытта кеңес ұсынып,

ортақ талаптар қою арқылы бірлескен жүйе қалыптастырады.

Ата-аналармен жұмыс түрлері

Ата-аналармен жұмыс әртүрлі формада жүргізіледі. Олардың ішінде:

ата-аналар жиналыстары

жеке әңгімелесу

дөңгелек үстелдер

тақырыптық пікірталастар

ашық есік күндері

фотокөрмелер мен шығармашылық жұмыстар

ата-аналар клубтары

үйге бару арқылы байланыс орнату

Бұл жұмыстардың тиімді болуының басты шарты – өзара сенім мен еріктілік.

Тәрбиеші әдебі және қарым-қатынас мәдениеті

Тәрбиеші ата-анамен қарым-қатынаста әрдайым әдеп сақтауы қажет. Әсіресе балаға қатысты мәселелерді талқылағанда:

сын айтқанда жұмсақтық таныту,

жағымсыз жағдайларды жеке сөйлесу арқылы жеткізу,

әр отбасының ерекшелігін ескеру маңызды.

Әр отбасының тәрбиелік ұстанымы, дәстүрі әртүрлі болғандықтан, тәрбиеші икемділік пен түсіністік таныта білуі тиіс.

Бала тәрбиесіндегі дағдыларды қалыптастыру

Балабақша жасында балада:

мәдени-гигиеналық дағдылар

адамгершілік қасиеттер

еңбекке баулу

қарым-қатынас мәдениеті

қалыптасады. Бұл дағдылар қайталану арқылы бекіп, кейін баланың мінез-құлқының тұрақты бөлігіне айналады.

Баланың тәрбиесі тек талап қою арқылы емес, үлгі көрсету арқылы жүзеге асады. Тәрбиеші де, ата-ана да өз іс-әрекетімен балаға үлгі болуы қажет.

Қорытынды

Баланы дені сау, тәрбиелі, саналы азамат етіп өсіру – балабақша мен отбасының ортақ міндеті. Екі тараптың талаптарының бірлігі ғана баланың жан-жақты дамуына жағдай жасайды.

Тәрбиеші мен ата-ана арасындағы сенімді, ашық әрі жүйелі қарым-қатынас – сапалы тәрбиенің негізі. Осындай ынтымақтастық нәтижесінде ғана тәрбиелі, білімді, ұлтжанды ұрпақ қалыптасады.