Тақырыбы:Туған жерде болашақ барма?

«Туған жер» деген сөзді естігенде әр адамның жүрегінде ерекше бір әуен оянады. Біреу үшін ол – ауылдың самалы, біреу үшін – балалық шақтың ізі қалған көше. Ал мен үшін туған жер – асқар тауларын аспанмен тілдестірген, армандарға қанат бітіретін Алматы.

Бүгінде жастар арасында «Болашақ туған жерде ме, әлде үлкен мүмкіндіктер бар өзге қалада ма?» деген сұрақ жиі қойылады. Кейбірі туған жерін тастап, шетел асып жатады. Кейбірі білім алып, қайта оралады. Осы тұста мен өзіме: «Туған жерде болашақ бар ма?» деген сауал қоямын.

Меніңше, болашақ туған жердің өзінде дайын күйінде күтіп тұрмайды. Болашақты адамдар жасайды. Егер туған жерді үлкен бір кітапхана десек, оның болашаққа апарар есігін ашатын кілт – білім. Ал білім алған жас өз өлкесіне жаңашылдық пен даму әкелсе ғана туған жер гүлденеді.

Алматы – жай ғана қала емес. Ол – мыңдаған жастың арманына айналған алып зертхана. Мұнда ғылым да, мәдениет те, кәсіпкерлік те қатар дамып келеді. Сондықтан мен жоғары оқу орнына түсуді тек жеке жетістік емес, туған жеріме қызмет етудің алғашқы баспалдағы деп қабылдаймын.

Қазіргі қоғамдағы өзекті мәселелердің бірі – жастардың туған өлкесіне немқұрайлы қарауы. Көп жағдайда жастар өз болашағын тек басқа қалалармен немесе шетелмен байланыстырады. Расында, ірі қалалар білім мен мансапқа кең мүмкіндік береді. Бірақ туған жерден алыстаған сайын оған деген жауапкершілік те алыстамауы тиіс. Өйткені туған жер – тек географиялық мекен емес, ол адамның рухани тамыры. Тамыры әлсіреген ағаштың биік өсуі қиын болғаны сияқты, туған жерімен байланысын үзген ұрпақтың да ұлттық болмысы әлсірейді. Бұл мәселе Қазақстандағы жастар көші-қоны туралы пікірталастарда да жиі көтеріледі. (Солтүстік Қазақстан⁠)

Мен туған жерді адамның жүрегіндегі мәңгі сөнбейтін шамға теңер едім. Қайда жүрсек те, сол шам бізге бағыт көрсетіп тұрады. Ал білім мен еңбек – сол шамның жарығын күшейтетін қуат көзі.

Ертең мен таңдаған мамандықтың иесі атанғанда, алған білімімді тек өзім үшін емес, қоғам үшін пайдаланғым келеді. Себебі нағыз жетістік – туған жеріңнің дамуына үлес қосу. Бір көшет отырғызу, бір жобаны жүзеге асыру, бір адамға пайдаңды тигізу – үлкен өзгерістердің бастауы.

Сондықтан «Туған жерде болашақ бар ма?» деген сұраққа мен сенімді түрде: «Иә, бар!» деп жауап беремін. Бірақ ол болашақ аспаннан түспейді. Ол әр жастың арманы мен еңбегінен құралады. Туған жер – дайын бақыт емес, оны бірге жасайтын қасиетті мекен.

Алматының баурайында өскен мен үшін болашақтың мекені алыстан іздейтін белгісіз арал емес. Ол – өз туған жерімде, өз қолыммен салынатын ертеңгі күн.

Аты жөні:Салимжанова Аружан

Мектебі:Қарасай ауданы.Үштерек ауылындағы «2»орта мектебі

Сыныбы:11А

Алматы облысы