#1 слайд
XX ғасырдың атақты ақыны, айтыстың алтын діңгегі –Жамбыл Жабайұлының туылғанына 180 жыл! Жамбыл – словно веpшина гоp Алатаy  

1 слайд

#2 слайд
Жамбыл –қазақ даласының Гомері Жамбыл – «Гомеp» казахской степи Жамбыл – словно веpшина гоp Алатаy  

2 слайд

#3 слайд
Жамбыл Жабаев биография Жамбыл — менің жай атым, Халық — менің шын атым. Жал, құйрығым, қанатым. Социализм Отаным, Қалаған бақыт мұрасын. Совет менің мыңдап жыл Аңсап тапқан мұратым. Жаңқамды жауға бермеске Отанға берген бар антым!

3 слайд

#4 слайд
АҚЫН ӨМІРІ «Шу өзенінің бойымен жүре берсеңіз Хан және Жамбыл деген екі тауға кез боласыз. Менің әкем Жабай бір кезде осы тауларда көшіп-қонып жүрген. Жамбыл тауының етегінде, қақаған қатты боранды күні мен туыппын! Маған сол көне Жамбыл тауының есімі ат болып тағылыпты. Бұл 1846 жылы февраль айы екен.Менің әкем Жабай шоқпыт шапанды көшпелі кедей болған. Тұрған жеріміз құлазыған кең, жазық дала еді. Сондықтан да мен балалық шағымда егісті де, бақты да, арықты да көрмедім. Жазық кең дала менің Отаным болды. Мен киіз үйде өстім. Сол кездегі барлық қазақ балаларындай мені де көшкенде бесігіммен алып жүрді. Бала кезімде мен тентектеу болдым. Қарттарды да, әкемді де тыңдағым келмеді. Мені қозы бағуға жіберетін, мен бармай қоятынмын. Маған отын тер дейтін — мен тіл алмай қасаратынмын. Менің ағам, әкемнің інісі белгілі домбырашы еді. Мен домбыра тыңдауға әуес едім. Он екі жасымда одан домбыраны үйрендім. Домбыра қолыма тигенде барлық тентектікті ұмытып, бүкіл жан жүйем елжірегендей болатын еді. Менің қой баққым келмеді. Домбыра тартып, ән салу мені қатты қызықтырды».

4 слайд

#5 слайд
Ұлы ақын Жамбыл Жабайұлы дүниеге келген Жамбыл тауы   Жамбыл – Шу-Іле тауларының солтүстік-батыс бөлігіндегі тау. Абсолюттік биіктігі 972 м. Солтүстік-батыстан оңтүстік-шығысқа қарай 40 – 45 км-ге созылған, ені 10 – 15 км. Палеозойдың эффузивті шөгінді жыныстарынан түзілген.

5 слайд

#6 слайд
Жамбыл Жабайұлы  (28 ақпан 1846, Жамбыл тауы – 22 маусым 1945,  Алматы) – қазақ халық поэзиясының әйгілі тұлғасы, ХХ ғасырдың Гомері, өлең сөздің дүлдүлі, жырау, жыршы, айтыс шебері Туған жері – Жамбыл облысындағы Жамбыл тауының етегі. Топырақ бұйырған жері – қазіргі Алматы облысы, Жамбыл ауданы, Жамбыл ауылы. Шыққан тегі – Ұлы жүз Шапырашты тайпасының ішіндегі Екей руы. . Ол бозбала шағының өзінде ақ өскен ортасын ән мен жырға кенелтіп, тіптен көршілес қырғыз еліне де даңқы жайылып үлгерген. Осы кезде өрттей жалындап, жұрт аузына іліккен жас Жамбыл Жетісудың дүлдүл ақыны  Сүйінбайға жолығып, батасын алады. Мұнан әрі жал –құйрығы сүзілген жүйріктей арындап, сол кездегі Айкүміс, Бақтыбай, Сары, Сарбас, Досмағанбет, Шашубай, Құланаян Құлманбет сияқты ақындықтың жылжыған жорға, жылмиған жүйріктерімен айтысқа түскен Жамбыл ұдайы шоқтығын асырып отырған. Жамбыл енді ақындық суырыпсалмалық өнеріне қоса «Көрғұлы», «Шаһмардан» сияқты жыр-дастандарды апталап-айлап жырлап, ақындық жыраулық өнерін соны қырымен таныта бастайды.

6 слайд

#7 слайд
Жамбыл Жабайұлы   айтысқан атақты ақындар 1.Құлмамбет, Құланаян Құлмамбет ( 1826, қазіргі Алматы облысы Райымбек ауданы Күрметті ауылы – 1906, қазіргі  Алматы облысы Еңбекшіқазақ ауданы  Түрген) – айтыс ақынымен 1881 жылы айтысыпты. 2. Шашубай Қошқарбайұлы  (1865, қазіргі Қарағанды облысы Ақтоғай ауданы Қоңырат ауылы — 4.5.1952, сонда) — халық ақыны, әнші, композитор, Қазақ КСР-інің еңб. сің. өнер қайраткері (1941).1909 жылы арнайы Жетісуға жамбылды іздеп келіп айтысады. 3.Бақтыбай Жолбарысұлы  (1842, Алматы облысы, Текелі — 1902, Ескелді ауданы, Өтенай  ауылы, Балдырған жайлауы) — айтыс ақыны.

7 слайд

#8 слайд
АҚЫННЫҢ ҚАЛЫПТАСУ КЕЗЕҢДЕРІ Жамбылдың ақын-жырау ретінде қалыптаса бастаған кезі Ресей отаршылдары – бір жағынан, Қоқан хандығы – екінші жағынан, жергілікті жандайшаптар- үшінші жағынан қазақ халқын әлеуметтік саяси қыспаққа алған шақ еді. Жаны сергек, санасы өрелі Жамбыл өзінің «Шағым», «Жылқышы», «Шәбденге», «Сәт сайланарда», «Өстепкеде», «Патша әмірі тарылды», «Зілді бұйрық» сияқты өлеңдерінде елдің әлеуметтік саяси өмірін ақындық шыншылдықпен азаматтық жауапкершілікпен бедерлейді.  Жамбыл Қазан төңкерісінен кейінгі елдің саяси-әлеуметтік өміріндегі тарихи өзгерістерге үлкен үмітпен ден қояды. Оның «Туған елім» атты толғауы 1936 жылы жарық көріп, онан соң орыс тіліне аударылған нұсқасы «Правда» газетінде жарияланып, қарт ақынның даңқы бүкіл әлемге жайылды. Халқына қадірі артып, даңқы өрлеген Жамбыл, шабыт тұғырына қонған Алатаудың ақ иық қыранындай, жыр нөсерін селдетеді.  Оның 1936-1945 жылдар аралығында шығарған жырлары 13 мың тармақтан асады екен. Ол ел өміріндегі табыс пен жаңғыруларды, жеңіс пен ерлік істерді ерекше шабытпен жырлайды. Шағын жыр-толғаулар ғана емес, оның қарт көкірегінен «Өтеген батыр», «Сұраншы батыр» сияқты эпикалық туындылар қайта жаңғырып ақтарылады.

8 слайд

#9 слайд
КЕҢЕС ӨКІМЕТІ КЕЗІНДЕГІ ЖАМБЫЛ АҚЫННЫҢ ШЫҒАРМАШЫЛЫҒЫ 1937 жылы бүкіл еліміз Жамбылдың творчестволық қызметінің жетпіс бес жылдығын мерекеледі. Бұл күндері халық ақыны дүние жүзінің көптеген озат қайраткерлерінен құттықтау телеграммалар алды. Тіпті көрнекті француз жазушысы Ромен Ролланның өзі Жамбыл ақындығының 75 жылдығына орай "Батыс Альпінің жүрегінен қазақ халқының және жаңа адамзаттың жаршысы Жамбылға туысқандық сәлем жолдаймын" деп телеграмма жіберген. 1941 жылы Жамбылға Сталиндік сыйлық берілді. Ұлы Отан соғысы күндерінде Жамбыл өзінің өлеңдерінде Кеңес Социалистік Республикалар халқын Отанды қорғауға, еңбектегі ерлікке шақырды. Совет адамдарының батырлығын, КСРО халықтарының мызғымас достығын жыр етті Ордендері: ақын Жамбыл Жабаев («Жалпыға танымал поэтикалық шығармалары үшін» екінші дәрежелі Сталиндік сыйлық-50 мың рубль). Ұлы Отан соғысының алғашқы жылдарында Сталиндік сыйлықтың барлығы дерлік лауреаттары алған соманы Қорғаныс қорына аударған.

9 слайд

#10 слайд
«Окно ТАСС. Ленинград», «Последние известия». «Послание народного поэта Казахской ССР трудящимся города Ленина» 1941 жылдың қыркүйектің 4-іне дейін қазақстандық ақын Павел Кузнецовтің аудармасымен екі тілде жазылып, 5 қыркүйекте ол республикалық «Социалистік Қазақстан», орталық «Правда» газетінде бір мезгілде жарық көрген. 6 қыркүйек күні «Ленинградтық өренім!» өлеңін «Ленинградская правда» газеті басқан. Сол күннің кешінде оны диктор М.Меланед эфир арқылы оқып, бүкіл елге таратады. Автор стихотворения «Ленинградтық өренім» -«Ленинградцы, дети мои!» — великий казахский акын Жамбыл Жабаев. Эти строки, написанные в 1941 году, стали символом мужества и поддержки для жителей блокадного Ленинграда, укрепляя их дух в тяжелые времена, и были расклеены на стенах города.

10 слайд

#11 слайд
1941 жылы Жамбылға мемлекеттік сыйлық берілді. Ұлы Отан соғысы күндерінде Жамбыл өзінің өлеңдерінде Совет халқын Отанды қорғауға, еңбектегі ерлікке шақырды. Совет адамдарының батырлығын, СССР халықтарының мызғымас достығын жыр етті. 1943 жылы майданда Жамбылдың ұлы Алғадай қаза тапты. Бұл жөнінде ақынға хабар жеткенде, ол біраз үнсіз отырып барып, қайғылы хабарға өлеңмен жауап берді. Жамбылдың ақырғы жыры 1945 жылы 9 майда айтылды. Бұл неміс фашистерін біздің халқымыздың қаһармандықпен жеңгендігіне арналған еді. Жүз жасқа небәрі бірнеше ай қалғанда, 1945 жылы 22 июньде Жамбыл дүние салды. 1946 жылы февральда Қазақстан жұртшылығы даңқты ақынның жүз жылдығын салтанатпен атап өтті. Юбилейіне қарай ақынның таңдамалы шығармаларының академиялык жинағы орыс және қазақ тілінде басылып шықты. Жамбыл Жабаев Ленин орденімен, Еңбек Қызыл Ту және «Құрмет белгісі» ордендерімен наградталған. 40 шақты ауылға Жамбыл аты берілді.Барлық облыстарда Жамбыл атындағы орта мектептер бар.

11 слайд

#12 слайд
ШЫҒАРМАЛАРЫ «Атаның әлдиі» «Балаларға» «Балама хат» «Бесік жыры». «Жастық жыры» «Жаңа жыл» «Жаңа жыл сәлемі». «Жеңіс жырын сайраңдар». «Жүз жасаған жүректен» «Ленин» «Ленинградтық өренім». «Шәкірт балаларға»

12 слайд

#13 слайд
Жамбыл ата шығармалары: қазақ, орыс тілінде

13 слайд

#14 слайд
 1945 жылдың 22 маусымында Жамбыл жүзге қараған шағында Алматы қаласында қайтыс болды. Жамбыл – жыршылық өнердің де асқан шебері. Оның үздік шығармалары қырықтан астам шет елдер тілдеріне аударылды. Ромен Роллан,  Мартин Андерсен Нексе, Катарина Сусанна Причард сияқты атақты суреткерлер Жамбыл поэзиясына өте жоғары баға берді. Жамбыл туралы жүздеген өлең-жырлар жазылды. 20- ғасырдағы халық ақындарына Жамбылдың әсері өте зор болды. Бұл қатарда Кенен Әзірбаев, Үмбетәлі Кәрібаев, Нартай Бекежанов, Доскей Әлімбаев, т.б. белгілі суырып-салма ақындар бар.

14 слайд

#15 слайд
Творчество Поэзия Джамбула кровно связана с жизнью народа. Дореволюционное творчество акына отражало думы и чаяния трудящихся казахов, их тяжёлую жизнь и борьбу против угнетателей. Джамбул звал к дружбе казахов с великим русским народом, он сложил множество лирических, бытовых, социально- сатирических песен, героических поэм и сказок («Собака бая Кадырбая», «Чёрный указ», «Поэма гневного сердца», поэмы «Утеген батыр», «Суранши батыр», сказка «Хан и акын», «Сказка о лентяе» и др.). Всенародную известность приобрели песни акына в советское время. Поэт создал произведения,проникнутые глубоким советским патриотизмом и пафосом коммунистических идей (поэмы — «Моя родина» (1936), «Вооружённый народ», песни — «Гимн Октябрю», «Колыбельная песня», «Кляча и конь», «Песня о братстве народов», «Ленин и Сталин» и др.). Джамбул создал волнующие песни о Сталинской Конституции («Закон счастья», «Я избираю Сталина», «Слуга народа» и др.). Его песни периода Великой Отечественной войны воодушевляли защитников Родины на боевые подвиги («Поэма любви и гнева», «В час, когда зовёт Сталин», «Ленинградцы, дети мои», «Москве», «Приказ Родины» и мн. др.). Поэзии Джамбула присущи богатство поэтических красок, смелость сравнений и метафор и вместе с тем величавая простота.

15 слайд

#16 слайд
Награды Сталинская премия второй степени (1941) — за общеизвестные поэтические произведения Орден “Ленина” орден “Трудового Красного Знамени” орден «Знак Почёта»

16 слайд

#17 слайд
Присвоено имя акына Памятник Джамбулу Джабаеву в Алма-Аты Именем Джамбула в 1938—1997 годах назывался город на юге Казахстана, который сейчас именуется Тараз. Область осталась называться Джамбулской. В городе ему установлен величественный памятник в полный рост. На проспекте Достык в Алматы ему установлен бронзовый памятник — акын с домброй, присевший у водопада. Отсюда начинается улица Джамбула. Его имя присвоено Казахской государственной филармонии. Также его именем названо много улиц в других городах, в частности в России — переулок Джамбула (б. Лештуков переулок) в Санкт-Петербурге и переулок Джамбула в Липецке, улицы Джамбула в Нижнем Новгороде, Новосибирске, Иркутске, Хабаровске а на Украине — улица Жамбыла Жабаева в Киеве и в городе Ужгород (Закарпатская область) ул. Джамбула. На переулке Джамбула в Санкт-Петербурге казахскому акыну поставлен памятник. Джамбул прожил долгие годы под Алма-Атой в посёлке, теперь носящем имя Музей Джамбула, в 70 км к западу от Алматы и в 10 км от автомагистрали Алматы — Бишкек. После его смерти здесь в 1947 году был открыт Литературно-мемориальный музей Джамбула, расположенный в доме, где акын прожил свои последние годы. Дом окружён садом, в глубине которого в 1946 году был воздвигнут мавзолей Джамбула (архитектор А. Белоцерковский, эскизы народного художника Казахстана А. Кастеева); Имя Джамбула носит областной драматический театр в Усть-Каменогорске (Восточно-Казахстанская область). Памятник Джамбулу Джабаеву в Алматы Памятная монета Казахстана номиналом 20 тенге, посвящённая 150-летию со дня рождения Джамбула

17 слайд

#18 слайд
Музей Жамбыла Жабаева Музейный комплекс Жамбыла Жабаева располагается в 70 км от Алматы, в поселке с символичным названием «Музей Жамбыла». Комплекс включает в себя: некогда принадлежавший поэту дом, гараж и сад, а также одно административное здание. Кроме того, на территории музейного комплекса, а именно – в глубине сада находится мавзолей Ж. Жабаева, спроектированный архитектором А. Белоцерковским по эскизам народного художника Казахстана Абильхана Кастеева. Мавзолей выполнен из белого мрамора. По заверению посетителей, в доме-музее акына царит особая, умиротворенная атмосфера. Ежегодно в день рождения акына (28 февраля) литературно-мемориальный музей посещают сотни почитателей творчества Жамбыла, чтобы отдать дань уважения непревзойденному таланту великого импровизатора. Следует отметить, что в поселке «Музей Жамбыла», помимо автора строк «…я под рокот моей струны воспевал, уже поседев, грозный ход балтийской волны, где бурлил всенародный гнев…», похоронен еще один славный сын казахского народа – композитор, дирижер, домбрист Нургиса Тлендиев. По воспоминаниям современников, последней волей Нургисы Атабаевича, почившего в 1998 году, была просьба похоронить его вблизи мавзолея Жамбы...

18 слайд