Атадан балаға өсиет

Менің отбасымда ең сауатты болған адам ол менің атам. Атам өте көп кітаптар оқыған еді. Біздің үйде не көп десе, кітаптар көп деп айтар едім. Менің атамның әкесі 19 жасында мектеп директоры болған. Үлкен атамның арқасында балаларының бәрі сауатты және ақылды. Атам біз кішкентай болған кезде үйге “Балдырған”, “Жыл он екі ай”, “Айгөлек” сияқты журналдарды әкелетін және анама “жинап қой, өскенде оқитын болады” деп айтқан екен. Солайша, анам журналдарды үйдің бір жеріне жинап бастаған. Бірақ, өкінішке орай үйде журналдар мен кітаптарға қызығатын ешкім болмады. Тек өсе келе мен журналистика мамандығын таңдап, журналисттің сөздік қоры үлкен болу керек екенін түсіндім. Осылай мен кітап оқуға қалыптаса бастадым, атамның біз үшін алып қой деген журналдарын оқып бастадым. Осыны көріп, анашымның маған айтатын сөзі “атаң тірі болғанда, қуанышында шек болмай, сенімен мақтан тұтар еді”. Анамның осы айтқан сөздері мен үшін әрі қарай сауатты болуға, дамуға және өзім қалаған журналистика мамандығына грантқа түсуге ынталандырады. Менің айтқым келіп тұрғаны ”кітап-баға жетпес қазына”.

Мәншүк СӘТБАЙ

“Смарт-білім”

Мектеп-гимназиясының

11 сынып оқушысы

Ақтөбе қаласы