Ауыл – менің аспаным

Ауыл – адам баласының тамыры, өткенінің ізі, болашағының бастауы. Әр адамның жүрегінде ерекше орын алатын мекен болса, ол – туған ауылы. Мен үшін ауыл – жай ғана елді мекен емес, ол – менің аспаным. Себебі балалық шағымның ең бақытты сәттері, ең алғашқы армандарым мен өмірлік құндылықтарым дәл осы ауылда қалыптасты.

Ауылдың таңын ешбір қаланың қарбаласымен салыстыруға келмейді. Таңғы самал, құстардың әуені, көкжиектен көтерілген алтын күн, малдың дауысы – мұның бәрі табиғаттың өз әуені секілді. Осындай ортада өскен адам еңбекқорлықты, қарапайымдылықты және табиғатты аялауды үйренеді.

Қазақ үшін ауыл – ұлттық құндылықтардың алтын бесігі. Салт-дәстүр, үлкенге құрмет, кішіге ізет, қонақжайлық пен бауырмалдық ең алдымен ауылда сақталып келеді. Ауыл қарияларының ақылын тыңдап, әжелердің тәрбиесін көріп өскен ұрпақ ешқашан өз тамырынан ажырамайды.

Бүгінде көптеген жастар білім мен жұмыс іздеп үлкен қалаларға бет алады. Бұл – заман талабы. Дегенмен қайда жүрсек те, ауылға деген сағыныш жүректен өшпейді. Себебі ауыл – біздің күш-қуатымызды қайтаратын, жанымызды тыныштандыратын, өткенімізді еске салатын қасиетті мекен.

Ауылдың дамуы – елдің дамуы. Сондықтан ауылдың инфрақұрылымын жақсарту, білім мен медицина сапасын көтеру, жастарға мүмкіндік жасау – мемлекет пен қоғамның маңызды міндеттерінің бірі. Өркендеген ауыл – қуатты Қазақстанның кепілі.

«Туған жердей жер болмас, туған елдей ел болмас» дейді халқымыз. Бұл нақылдың мәнін ауылға барған сайын тереңірек түсінесің. Ауылдың ашық аспанына қарап тұрып, туған жердің адамға қаншалықты қымбат екенін сезінесің. Сол аспанның астында алғаш арман құрып, алғашқы қадамымды жасадым.

Ауыл – менің аспаным. Ол менің өткенім ғана емес, бүгініме күш беретін, ертеңіме үміт сыйлайтын мекен. Туған ауылымды қадірлеу – туған елімді сүюдің, ұлттық болмысымды құрметтеудің айқын көрінісі.