"Ел қорғау азаматтық парыз"

Ел қорғау азаматтық парыз

Туған жерді, елді, отанды сүю-ақылдың емес, жүректің ісі. Әрбір азаматтың міндеті әрі парызы. Біздің де сонау дәуірлерден бері тамырын тереңге жайған бір ғана Отанымыз бар. Ол-қазақ жері. Осынау тұғыры мықты қазақ жерін көздің қарашығындай қорғап, берекесі мен ынтымағын сақтау әрі шексіз сүйіп қастерлеу әрбір қазақтың міндеті және отан алдындағы азаматтық борышы.

"Біз қазақ деген мал баққан елміз,

Ешкімге соқтықпай жай жатқан елміз.

Елімізден құт-береке қашпасын деп,

Жеріміздің шетін жау баспасын деп,

Найзаға үкі таққан елміз.

Ешбір дұшпан басынбаған елміз,

Басынан сөз асырмаған елміз."— деген Қазыбек бабамыздың отты сөзі жерімізге көз алартқан дұшпанды тәубесіне түсіре білген батырлар ұрпағы болғанымызға дәлел.

Тіпті, аң-құс та бір өңірді мекендеп, басқа аймақтарды жерсінбейді. Не нәрсені де саудалау сәнге айналған бір жылдары араб жұртынан келген қонақтар қазақ даласының қырандарын сатып әкеткені бар. Қырандардың аяғына сақина кигізіп, әлпештеп, аялап-ақ ұстайды. Бір қызығы, сол биіктік сақшылары бір күні ізім-қайым жоғалыпты. Сөйтсе, олар өздерінің бауыр басқан мекені, ата жұрты жалғыз Отаны- қазақ даласына қайта оралған екен. Бұл олардың асып бара жатқан ақылдылығынан емес, туған өлкесіне деген жүректегі сағынышы мен махаббатынан туындаған.

Қорытындылай келе айтар болсам, тоқсан ауыз сөздің тобықтай түйіні- әрбір адам баласы үшін, өзінің туған жеріндей, өз Отанындай ыстық әрі ерекше қастерлі ешбір жері жоқ. Мейлі ол ауыл немесе қала болсын әркім үшін өзінің туып-өскен жері, алтын бесік Отаны бәрібір қымбат. Сол себепті де өз елімізге, туған жерімізге қызмет етіп, оны өркендетіп, көркейту бәріміздің де Отан алдындағы парызымыз!