Эссе

Тәуелсіз елдің асқақ рухы

«Біз тәуелсіздікке аңсап, зарығып жеттік. Енді сол тәуелсіздіктің қасиетті белгілерін де ерекше қадірлеуіміз, қастерлеуіміз керек. Әрбір азамат Қазақстанның туын, елтаңбасын, әнұранын тұмардай қасиет тұтуы қажет. Елдігіміздің сыналатын бір тұсы осы» Нұрсұлтан Назарбаев.

Елбасымыздың осы бір тамаша сөзімен бастағым келіп отыр. Неге десеңіз, Тәуелсіздік бізге оңай жолмен келген жоқ ! Елбасы айтқандай , қаншама жылдар,зарығып , аңсап жеттік. Ол әрине, азаттық үшін аянбай терін төккен ата –бабамыздың адал еңбегі деп білемін.

Ата –бабамыз арман етіп, қаншама қанын ағызып, азаттық жолында терін төккен еңбегінің рахатын бүгінгі халық, мына біздер жастар көріп отырмыз. Тәубенің зоры – Тәуелсіздік. Бүгінгі күнімізге тәубе.

Еліміздің Тәуелсіздік күні мерекесі халқымыздың сан ғасырлар бойғы азаттық жолындағы күресінің, сол жолдағы көрген азаптары мен қиындықтарының жадымызда жаңғырып, 30жылда жеткен жетістеріміздің айшықты көрінетін мейрамы. Сондықтан да бұл күні Тәуелсіздік жолындағы арпалыстың азапкерлері мен қаһармандары ойға оралатыны сөзсіз.  Атап айтар болсақ : Азаттық қазақ халқының ежелгі арманы еді, ат үстінде өткен кезеңдер көп болды. Азаттық үшін күресте айрықша қылыш сермеді, талай қиыншылықты бастан кешірді. Бірақ, ешқашан да мойымады, күресе білді, азаттық таңы туатынына кәміл сенді. 
Иә, қазақ халқының басынан небір қилы заман өтті. Тарихта аты шулы «Ақтабан шұбырынды, алқакөл сұлама» деген қаралы атқа ие болған 1723 жылғы Жоңғар шапқыншылығы қазақ жерін ойсыратып кетті. Қазақ халқы оңтүстікке қарай босты. Бірақ, бұдан да басқа жауыздық нәубетінің екі ғасырдан соң қайта келерін білген жоқ. 
1925-1933 жылдарда Г.Голощекин Қазақстанда әлі революция болмаған деп «Кіші октябрь» саясатын жүргізді, елді аштық пен қуғын-сүргін жайлады, Қазақстанда тұратын 2 миллион қазақ аштықтан қырылды. 
1937 жылғы асыра сілтеудің кесірінен қазақ әдебиетінде жайқалып келе жатқан жас теректердің тамырын қиды. Олар: Шәкәрім, Ахмет, Мағжан, Міржақып, Жүсіпбек, Бейімбет, Ілияс,Сәкен. Өздері өлсе де аты өлмеген ағалар рухына кейінгі ұрпақ әрқашан бас иеміз.
1941-1945 жылдардағы Ұлы Отан соғысында 500-ге тарта қазақ қаһармандарына Кеңес Одағының Батыры атағы берілді. Олар Мәншүк Мәметова, Әлия Молдағұлова, Бауыржан Момышұлы, Мәлік Ғабдуллин, Төлеген Тоқтаров, т.б. 
1986 жылы Атыраудан Алтайға, Сарыарқадан Алатауға дейінгі байтақ жерімізге Желтоқсанның дауылы үдей түсіп, дүрбелең жайлады. Қазақтың көптеген азаматтарының мойнына қыл шылбыр салынды. Әділдік үшін бой көтерген жас боздақтардың маңдайы тасқа соғылды. Желтоқсан оқиғасына қатысып, жауапқа тартылғандар қатарында Қайрат Рысқұлбеков, Ләззат Асанова, Сабира Мұхаметжанова, Ербол Сыпатаев бар. 
Озбырлық күшпен тұншығып, 
Үміттің оты өшкен күн. 
Жанына тапай бір шындық, 
Ер Қайрат қыршын кеткен күн. 
Қайғы езіп елдің еңсесін, 
Жаншыды-ау жанын батпан күш. 
Енді қайтіп келмесін, 
Сол бір қарғыс атқан күн! 

Әрине , сол бір күндер қайтып келмесін! Дәл осындай батырларымыз болмағанда ,біз осылай бейбіт күнде өмір сүрер ме едік?! Жоқ! Себебі, Тәуелсіздікке жету жолы өте қиын болды. «Бiз ендi ешкiмнiң қолтығының астында жүрмеймiз. Бiздiң ел ендi ешкiмге кiшi iнi болып, тiзiмге қосылмайды. Бiз еркiн ел болдық».Елбасының осы бір сөзі жанымды жылытады. Оған дәлел, осы күнге жеткеніміз де Елбасының өзге елдермен достығының беріктігі деп білемін. Өйткені , қаншама мемлекетпен тату өмір сүру дегеніңіз оңай емес.Сол себептен тұңғыш Елбасымыздың амандығын тілейік. «Жақсының жақсылығын айт, нұры тасысын» деген қазақта жақсы сөз бар. Тұңғыш Елбасымыздың жақсылығын, Тәуелсіздіктің 30 жылдығында жеткен жетістіктерін тізіп жазу мүмкін емес. Бастысы, Тәуелсіздігіміз тұғырлы ,еліміз Мәңгілік болсын!!!