СУИЦИД ЖАСАУ — МОДА МА? ҰРПАҚ САНАСЫНДАҒЫ ҚАУІПТІ ҚҰБЫЛЫС ТУРАЛЫ ОЙ ТҮЙГЕН МАҚАЛА.
Соңғы жылдары қоғамда жиі айтылып жүрген ауыр сұрақ бар: «Суицид жасау шынымен модаға айналды ма?» Бұл – жай сөз емес, бұл — буын тағдырына қатысты жанайқай. Кез келген дәуірде адам өмірі – ең қасиетті құндылық. Бірақ қазіргі уақытта кей жастардың өмірге деген құлшынысы әлсіреп, қиындық көрсе үмітін үзе салатын жайттардың көбеюі қоғамды алаңдатпай қоймайды. Қазіргі ақпарат кеңістігі тым ашық. Әлеуметтік желілерде қайғылы оқиғалар туралы жаңалықтар көп, ал кейбір желілерде оны романтикаға айналдыру, «батырлық» етіп көрсету секілді өте қауіпті тенденциялар байқалады. Жасөспірім санасы әлі толық қалыптаспағандықтан, олар мұндай дүниені дұрыс қабылдай алмайды. Біреудің қайғысын сән ретінде, «ерлік» ретінде көрсеткен әрбір бейне — әлсіз жандардың жүрегіне от тастайды. Бірақ шын мәнінде суицид ешқашан сән де, тренд те болған емес. Ол — ауыр дерт, жанның жанайқайы, рухани шаршау. Кей жастардың өмірден түңілуіне бірнеше себеп әсер етеді: отбасындағы түсінбеушілік, қоғамның қатігездігі, өзіне тым жоғары талап қою, жалғыздық сезімі, интернет арқылы таралатын теріс идеологиялар. Бұрын мұндай мұң іште қалатын, ал қазір әлеуметтік желілер оны көбейте түседі — біреудің қайғысы екіншісіне жұғады. Адамдар қиындықпен күресудің орнына қашуды таңдап жатады, ал бұл – ең қауіпті жол. Өмір — күрес. Адам баласы қиналмай өспейді. Әр қиындықтан кейін жаңа күш, жаңа серпін келеді. Жаратылған әр жанның бұл дүниеде өз орны, өз несібесі, өз уақыты бар. Қиындық — өтеді, уақыт — өзгертеді, ал үміт — әрқашан тірі. Суицид ештеңенің шешімі емес, ол тек жақын жандардың жүрегіне өшпес жара қалдырады. Бұл мәселені шешу үшін қоғам болып жұмылу қажет. Ең маңыздысы — әр жастың жан дүниесіне үңілу. Баланың, жасөспірімнің, тіпті ересек адамның қасында жылы сөз айтып, қолдау көрсететін бір жанның болуы үлкен өзгеріс әкеледі. Кейде бір ғана мейірімді сөйлем адамды өмірге қайтарады. Жастарға психологиялық көмек қолжетімді болуы керек, мектептерде, колледждерде, жоғары оқу орындарында мамандар санын көбейту қажет. Әлеуметтік желілердегі қауіпті контентті бақылау да – уақыт талабы. Суицид – мода емес. Ол — қайғы. Бірақ қайғыны жеңуге болады. Әр жанның өмірі — қымбат, ешнәрсемен тең. Адам өзі білмесе де, оның өмірін қажет ететін, оны жақсы көретін жандар міндетті түрде бар. Қараңғы түннің артында таң бар, ауыр күннің артында жеңіл күн бар. Сондықтан өмірден түңілген жанға ең бірінші айтылар сөз — «Жалғыз емессің. Үмітіңді үзбе. Бір қадам алға бассаң — жарыққа жақындайсың».
жүктеу мүмкіндігіне ие боласыз
Бұл материал сайт қолданушысы жариялаған. Материалдың ішінде жазылған барлық ақпаратқа жауапкершілікті жариялаған қолданушы жауап береді. Ұстаз тілегі тек ақпаратты таратуға қолдау көрсетеді. Егер материал сіздің авторлық құқығыңызды бұзған болса немесе басқа да себептермен сайттан өшіру керек деп ойласаңыз осында жазыңыз
Жастар модасы не?
Жастар модасы не?
СУИЦИД ЖАСАУ — МОДА МА? ҰРПАҚ САНАСЫНДАҒЫ ҚАУІПТІ ҚҰБЫЛЫС ТУРАЛЫ ОЙ ТҮЙГЕН МАҚАЛА.
Соңғы жылдары қоғамда жиі айтылып жүрген ауыр сұрақ бар: «Суицид жасау шынымен модаға айналды ма?» Бұл – жай сөз емес, бұл — буын тағдырына қатысты жанайқай. Кез келген дәуірде адам өмірі – ең қасиетті құндылық. Бірақ қазіргі уақытта кей жастардың өмірге деген құлшынысы әлсіреп, қиындық көрсе үмітін үзе салатын жайттардың көбеюі қоғамды алаңдатпай қоймайды. Қазіргі ақпарат кеңістігі тым ашық. Әлеуметтік желілерде қайғылы оқиғалар туралы жаңалықтар көп, ал кейбір желілерде оны романтикаға айналдыру, «батырлық» етіп көрсету секілді өте қауіпті тенденциялар байқалады. Жасөспірім санасы әлі толық қалыптаспағандықтан, олар мұндай дүниені дұрыс қабылдай алмайды. Біреудің қайғысын сән ретінде, «ерлік» ретінде көрсеткен әрбір бейне — әлсіз жандардың жүрегіне от тастайды. Бірақ шын мәнінде суицид ешқашан сән де, тренд те болған емес. Ол — ауыр дерт, жанның жанайқайы, рухани шаршау. Кей жастардың өмірден түңілуіне бірнеше себеп әсер етеді: отбасындағы түсінбеушілік, қоғамның қатігездігі, өзіне тым жоғары талап қою, жалғыздық сезімі, интернет арқылы таралатын теріс идеологиялар. Бұрын мұндай мұң іште қалатын, ал қазір әлеуметтік желілер оны көбейте түседі — біреудің қайғысы екіншісіне жұғады. Адамдар қиындықпен күресудің орнына қашуды таңдап жатады, ал бұл – ең қауіпті жол. Өмір — күрес. Адам баласы қиналмай өспейді. Әр қиындықтан кейін жаңа күш, жаңа серпін келеді. Жаратылған әр жанның бұл дүниеде өз орны, өз несібесі, өз уақыты бар. Қиындық — өтеді, уақыт — өзгертеді, ал үміт — әрқашан тірі. Суицид ештеңенің шешімі емес, ол тек жақын жандардың жүрегіне өшпес жара қалдырады. Бұл мәселені шешу үшін қоғам болып жұмылу қажет. Ең маңыздысы — әр жастың жан дүниесіне үңілу. Баланың, жасөспірімнің, тіпті ересек адамның қасында жылы сөз айтып, қолдау көрсететін бір жанның болуы үлкен өзгеріс әкеледі. Кейде бір ғана мейірімді сөйлем адамды өмірге қайтарады. Жастарға психологиялық көмек қолжетімді болуы керек, мектептерде, колледждерде, жоғары оқу орындарында мамандар санын көбейту қажет. Әлеуметтік желілердегі қауіпті контентті бақылау да – уақыт талабы. Суицид – мода емес. Ол — қайғы. Бірақ қайғыны жеңуге болады. Әр жанның өмірі — қымбат, ешнәрсемен тең. Адам өзі білмесе де, оның өмірін қажет ететін, оны жақсы көретін жандар міндетті түрде бар. Қараңғы түннің артында таң бар, ауыр күннің артында жеңіл күн бар. Сондықтан өмірден түңілген жанға ең бірінші айтылар сөз — «Жалғыз емессің. Үмітіңді үзбе. Бір қадам алға бассаң — жарыққа жақындайсың».
шағым қалдыра аласыз













