«Қазақ поэзиясы — халық рухының жырлы шежіресі»

Қазақ поэзиясы — халықтың тарихын, тағдырын, арманы мен үмітін өлең өрнегімен кестелеген рухани мұра. Ежелгі жыраулар поэзиясынан бастап бүгінгі заманауи ақындардың шығармаларына дейінгі тұтас поэзиялық дәстүр — халқымыздың рухани болмысының жырлы шежіресі іспетті. Қазтуған, Доспамбет, Шалкиіз жыраулардың толғаулары халықтың ерлік рухын оятса, Бұқар жырау заманның саяси-әлеуметтік тынысын жеткізді. Абай поэзиясы — ұлттық сананы ояту мектебі болса, ХХ ғасырдағы Мағжан, Сәкен, Ілияс сынды ақындар қазақ елінің тәуелсіздік аңсарын жырға қосты.

Қазақ поэзиясының ерекшелігі — оның терең философиялық мәнінде, ұлттық тілдің бай поэтикалық мүмкіндіктерін шебер пайдаланғандығында. Өлең арқылы халық өз ойын, сезімін, дүниетанымын бейнелі тілмен жеткізген. Поэзия — халықтың жан дүниесін, қоғамдағы өзгерістерді, ұлттық идеалдарды айнадай көрсеткен рухани құбылыс.

Бүгінгі таңда да қазақ поэзиясы халықтың рухани жадын жаңғыртып, жастарды отансүйгіштікке, адамгершілікке тәрбиелеуде маңызды рөл атқарып отыр. Ақындардың сөзі арқылы ұлттық сана күшейіп, ұрпақтың бойында елдік рух қалыптасады. Сондықтан қазақ поэзиясын зерделеу — халық рухының жырлы шежіресін тану деген сөз.