Мектепке дейінгі тәрбиенің маңызы

Мектепке дейінгі балалық шақ – адам өміріндегі маңызды кезең. Өсіп келе жатқан азаматты тәрбиелеуде қоғам алдындағы орасан зор жауапкершілік тәрбиешіге жүктеледі. Тәрбиеші – анадан кейінгі балаларды өмір жолында қарсы алатын бірінші ұстаз. Ана өз баласына бар жақсыны сыйлайтыны сияқты ұстаз да шәкіртіне жанын салады. Бұл мамандықтың ішкі мәні. Жаныңды беру қиын әрі қуанышты. Бұл қиын, өйткені ол тек ақыл-ойды ғана емес, сонымен қатар физикалық күштерді де жұмсауды талап етеді. Бұл қуанышты, өйткені алынған жұмыстың нәтижесін көріп, өміріңіздің мәнін түсінесіз (А.С. Макаренко).Ол бір мезгілде дана, жан-жақты білімді тәлімгер және суретші болуы керек, балаларды дамытатын және тәрбиелейтін барлық білімді меңгеруі және оларды балабақшадағы балалармен сабақта кәсіби түрде қолдана білуі керек. Тәрбиешінің бойында шыдамдылық, мейірімділік, әділдік, төзімділік, эрудиция, эмпатия сезімі сияқты қасиеттер болуы керек, өйткені тәрбиеші тек балалармен ғана емес, ата-аналармен де жұмыс істеуі керек. Педагогика туралы тәрбиешінің ой-пікірлерінен өзгеше болса да, ата-ананы құрметтеуге, олардың пікірімен санасуға үйрену керек.Мектепке дейінгі білім беру жүйесінің және қазіргі қоғамның қарқынды дамуы, мектеп жасына дейінгі өмір кезеңінің жеке тұлғаның қалыптасуы мен дамуындағы алатын орнының ерекше болуы тәрбиешінің кәсіби дайындығының деңгейіне қойылатын талаптарды арттырып, оның педагогикалық қызметін ұдайы жетілдіруді қажет етеді.Педагогикалық шеберлік – тәрбиеші еңбегінде, адамды оқыту, тәрбиелеу, дамыту өнерін үнемі жетілдіріп отыруда көрінетін педагогикалық іс-әрекеттің ең жоғарғы деңгейі. Педагогикалық шығармашылық оқу-тәрбие процесін ұйымдастыруда, ғылыми-практикалық мәселелерді шешуде түбегейлі жаңалық жасауда жүзеге асырылатын педагогикалық қызметтің күйі ретінде қарастырылады.